Dag 484 Hoop

‘Ervaringen waarop wordt gehoopt’; een regel in een tekst die mijn aandacht trekt. Ik realiseer me dat ik in relatie tot gedrag van mensen van hen verwacht dat zij me niet tegenspreken zodra ik mijn bijdrage communiceer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van anderen verlang dat zij me niet tegenspreken.

Als en wanneer ik innerlijk irritatie ervaar als iemand me tegenspreekt, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik tegenspraak innerlijk ervaar als afwijzing van hetgeen ik bijdraag aan een gesprek, een teamoverleg of tijdens een spontaan praatje met een passant ergens op straat.

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn innerlijke irritatie dooradem zodra ik innerlijk tijdens communicatie met iemand irritatie ervaar omdat ik me realiseer zie en begrijp dat ik naar aanleiding van innerlijk irritatie ervaren vaak de kont tegen de krib gooi, waarop ik me vervolgens terugtrek uit contact.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me terugtrek uit contact zodra ik innerlijk irritatie ervaar.

Als en wanneer ik me terugtrek uit contact, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik naar aanleiding van innerlijke irritatie in mezelf een patroon herken, dat wanneer ik irritatie ervaar mensen ga ontwijken en me terug trek uit het sociale leven en mijn relaties en afspraken met mensen veronachtzaam en verwaarloos omdat ik innerlijk de energie van onverschilligheid ervaar.

Ik stel mezelf ten doel ‘zodra ik denk dat mijn bijdrage geen verschil maakt’ omdat ik denk dat mensen mijn bijdrage tegenspreken en vervolgens innerlijk de energie van onverschilligheid manifesteer, dat ik mijn reactie stop omdat ik in contact wil blijven met mijn fysiek in Hier en contact wil onderhouden met lopende afspraken waaraan ik me verbonden heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik onverschillig reageer omdat ik innerlijk participeer in de energie van onverschilligheid. Als en wanneer ik participeer in de energie van onverschilligheid, dan stop ik en adem.

Waarop ik hoop is dat mensen me niet tegenspreken en luisteren naar hetgeen ik bijdraag aan een gesprek. Ik realiseer, me zie en begrijp dat ikzelf ‘hetgeen mensen mij vertellen’ innerlijk vergelijk en vervolgens óók reageer, en me niet geheel verplaats in dat wat zij willen bijdragen.

Wordt vervolgd.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s