Dag 477 Asking others for permission to speak.

Tijdens de wekelijkse chat met mijn buddy realiseerde ik me in relatie tot een vraag van mijn buddy dat ik onvolledig ben in hetgeen ik communiceer’. Ik had een blog gelezen van een Destonian die ik als ondersteunend had ervaren.

Context chat buddy: ‘Ik heb een blog gelezen die ik als ondersteunend heb ervaren’. ‘Cool, wat vond je ondersteunend’? Mijn reactie: ‘ik had deze vraag verwacht’. Naar aanleiding van mijn opmerking ‘ik heb een blog gelezen die ik als ondersteunend heb ervaren’ merkte mijn buddy op ‘voor mij staat het er alsof je wacht totdat ik doorvraag, terwijl je in die zin al ‘meer zegt’ maar het nog niet zegt’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van mijn opmerking en de feedback van mijn buddy veronderstel ‘mijn buddy vraagt zometeen om verduidelijking omdat ik onvolledig ben in mijn uitleg’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vervolgens te denken ‘ik ben onvolledig in mijn uitleg’, nadat ik dooradem me vervolgens een gedachte realiseer/gewaar ben ‘ik vraag aan een ander permissie om volledig te zijn in hetgeen ik communiceer/uitspreek’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik tijdens de chat onvolledig ben in mijn antwoord.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik onvolledig ben tijdens uitleg van hetgeen ik communiceer en me vervolgens realiseer, zie en begrijp ‘ik vraag aan een ander permissie om te spreken, uit angst om kritiek te krijgen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik onvolledig ben in hetgeen ik vertel omdat ik van een ander bevestiging/instemming verlang om te mogen spreken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar instemming/bevestiging verlang omdat ik innerlijk wil voorkomen dat ik me afgewezen en bekritiseert ervaar want als ik me uitspreek dan ontvang ik kritiek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me innerlijk bekritiseer en angst ervaar voordat ik mijn behoefte uitspreek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk verwacht dat ik kritiek zal krijgen op hetgeen ik bijdraag aan een gesprek omdat ik veronderstel dat ik eerst aan de ander permissie of instemming moet vragen om te mogen spreken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van de ander bevestiging vraag.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van de ander vraag ‘volledig te mogen zijn tijdens communicatie van hetgeen ik in mijn antwoorden/uitleg uitspreek/communiceer’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet vertel dat ik innerlijk behoefte heb aan duidelijkheid waardoor ik onduidelijk ben in mijn communicatie omdat ik ‘innerlijk mezelf niet toevertrouw dat ik mijn vragen volledig communiceer’.

Ik vergeef mezelf dat ik mijzelf toegestaan en aanvaard heb dat ik ergens in mijn leven innerlijk met mezelf overeen gekomen ben dat ik mijn vraag volledig en perfect wil communiceren om kritiek te voorkomen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in het verleden en heden toestemming of permissie van toehoorders heb afgewacht voor mijn behoefte (duidelijkheid) en van hen verlang dat zij hetgeen waaraan ik behoefte heb, aan mij communiceren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van anderen verlang dat zij mijn behoefte duidelijk aan mij communiceren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veronderstel dat anderen weten waaraan ik behoefte heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te veronderstellen ‘als mensen niet tegemoet komen aan mijn behoeften, dat ik hen verantwoordelijk maak voor hetgeen ik niet uitspreek’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik afwacht of de organisatie waarvoor ik ga werken contact opneemt met mij. Als en wanneer ik verwacht dat de organisatie contact opneemt met mij, dan stop ik en adem. Ik realiseer me zie en begrijp dat ik geen duidelijkheid kan verlangen van een ander ‘hetgeen ik van een ander verlang’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik verlang dat mensen mij volledig informeren. Als en wanneer ik onvolledig ben in mijn vraag/uitleg, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik onvolledig ben in mijn communicatie omdat ik niet durf te vragen om duidelijkheid en uitleg, uit angst voor afwijzing, om kritiek te krijgen en niet mijn verantwoordelijkheid te nemen om anderen volledig te informeren, waardoor ik onvolledig ben in hetgeen ik wil vragen omdat ik permissie, bevestiging of instemming verlang om te mogen spreken, om te voorkomen dat ik me innerlijk afgewezen en bekritiseert ervaar omdat ik veronderstel dat ik kritiek ontvang in relatie tot mijn vragen, gedachten, behoeften of bijdrage’.

Ik stel mezelf ten doel dat ikzelf contact opneem met de organisatie en informeer naar de voortgang van hetgeen we afgesproken hebben.

Ik stel mezelf ten doel dat ik eerst onderzoek wat mijn behoeften zijn en hetgeen ik wil vragen volledig en duidelijk omschrijf en niet langer instemming af te wachten waardoor ik verantwoordelijk ben voor hetgeen ik wil communiceren.

Ben je geïnteresseerd om jezelf te bevragen, bekijk dan meer Desteni informatie via onderstaande links:

http://desteni.org/

Gratis online schrijfcursus: http://desteniiprocess.com/

https://eqafe.com/

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s