Dag 458 snap mij dan!!!

Wat gebeurt er innerlijk in mezelf als ik denk dat ik fouten maak? Onder aan deze blog staat een link naar een lied.

In mijn vorige blog beschrijf ik dat ik in mezelf twijfels ervaar met betrekking tot mijn rol tijdens de ondersteuning van een deelnemer omdat ik aan mezelf twijfel of mijn ondersteuning goed genoeg is.

Mijn mind gedachten ‘of mijn ondersteuning goed genoeg is’ is ontstaan naar aanleiding van mijn jeugdervaring met situaties waarin ikzelf een vraag of de behoefte had aan ondersteuning van mensen uit mijn omgeving, omdat ik me nu realiseer, zie en begrijp dat ik als kind voorafgaand aan mijn vraag al verwachte dat mijn vraag genegeerd of bekritiseerd werd waardoor ik innerlijk onzekerheid en machteloosheid heb ervaren. Wat ik vervolgens ging denken was ‘snap mij dan’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en van anderen te verwachten ‘snap mij dan’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘ik ben niet goed genoeg’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bij aanvang van mijn ondersteuning aan de deelnemer te denken dat de persoon mijn opvatting en manier van ondersteuning klakkeloos zal overnemen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik bij aanvang van het traject van de deelnemer verwachtte om mijn raad en wat ik zeg zonder morren over te nemen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat de deelnemer zonder na te denken, niet kritisch mijn raad zou opvolgen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat de deelnemer mijn goed bedoelde raad zou opvolgen omdat ik van mening ben dat mijn idee over ‘de te volgen weg’, de persoon voordeel brengt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn ‘te volgen weg’ informatie en aspecten betreft van mezelf waarmee ik ‘goed voor de deelnemer wil zorgen’ en dus niet verwacht dat de deelnemer mijn inspanningen negeert en indirect bekritiseerd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat de deelnemer afwijkend gedrag vertoont in relatie tot mijn veronderstelling ‘ik wil goed voor je zorgen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van mening ben dat ‘mijn goede zorg’ genegeerd wordt door de deelnemer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van de deelnemer verwacht dat de persoon zich aanpast aan mijn ideeën.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet genegeerd wil worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van de deelnemer een coöperatieve, volgzame, onderdanige houding verwacht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de deelnemer wil ondersteunen vanuit mijn idee dat de deelnemer zich innerlijk gerespecteerd en gesteund ervaart.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me als kind innerlijk niet gesteund heb ervaren, waardoor ik in mezelf gedachten heb aanvaard en toegestaan ‘mijn ouders houden niet van me als ik keuzes maak die afwijken van datgene wat zij voor ogen hebben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik verwacht dat anderen zich niet aanpassen aan en inleven in datgene wat voor mij het beste is.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van mening was dat mijn ouders aan mij moesten vragen ‘wat volgens mij voor mij het beste was’ of ‘wat heb je nodig’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind aangepast, schuchter en bescheiden was om mijn behoeften kenbaar te maken uit angst voor kritiek op en afwijzing van mijn behoeften.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn behoeften veroordeel door te denken dat ik niet goed genoeg ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik slecht ben en niet waard om mijn behoeften kenbaar te maken want daar wordt toch niet naar geluisterd door anderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘ik ben slecht en er wordt toch niet naar mij geluisterd’ en me vervolgens realiseer dat ik behoefte krijg aan alcohol.

Klik op deze link voor een lied wat mijn innerlijke beleving duidelijk omschrijft.

Wordt vervolgd.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s