Dag 456 Mijn innerlijke angst voor afwijzing.

Afgelopen week was ik aanwezig bij een vergadersituatie van de organisatie waarvoor ik werk. Tijdens de rondvraag had ik een idee wat ik niet gedeeld heb met de aanwezigen. ‘Het betreft een idee om trainingen voor vrijwilligers meer regionaal te organiseren waardoor de reiskosten afnemen’. Ik koos ervoor om stil te zijn omdat ik innerlijk de energie van conflict ervaarde. Dit is een groot punt voor mij omdat ik denk dat de andere personen mijn idee kunnen afwijzen. Deze gedachte en angst voor afwijzing veroorzaakt mijn innerlijk conflict omdat ik verwacht en daardoor het risico loop dat mijn idee door de aanwezigen aangevallen of bekritiseerd kan worden.

Dus binnen dit punt realiseer ik me 1 – Ik maak andere personen verantwoordelijk voor mijn angst voor afwijzing omdat ik mijn innerlijke reactie aan hun adresseer. Backchat 2 – ik loop het risico dat ik kritiek krijg en dat ik uitgelachen wordt. 3 – vervolgens denk/dacht ik ‘ik stuur mijn idee later door middel van een emailbericht’. 4 – omdat ik hun fysieke reactie niet kan zien vermijd ik de kans/risico dat mensen mijn bijdrage belachelijk kunnen maken. 5 – Ik realiseerde me ‘ik maak mijn idee niet bekend tijdens dit overleg, waardoor mijn idee onbekend blijft voor de aanwezigen. 6 – Ik doe mezelf en de organisatie tekort omdat mijn idee een praktische bijdrage levert om reiskosten te besparen.  ‘Het betreft een idee om trainingen voor vrijwilligers meer regionaal te organiseren waardoor de reiskosten afnemen’. 7 – Omdat het een kennismaking bijeenkomst betrof met het bestuur en coördinatoren van andere thema’s, laat ik de aanwezigen mijn vindingrijkheid, mijn idee en betrokkenheid bij de organisatie niet blijken met als doel om de financiële gezonde positie van de organisatie te verbeteren/waarborgen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de reactie van andere personen gebruik als excuus.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn angst voor afwijzing adresseer aan de aanwezigen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk van anderen een eventuele negatieve reactie verwacht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik anderen verantwoordelijk maak voor mijn innerlijk conflict.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik ervoor gekozen heb ‘stil te zijn tijdens de rondvraag’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik naar aanleiding van mijn bijdrage het risico loop dat ik van de aanwezigen kritiek kan krijgen en veronderstel dat ik door hen uitgelachen kan worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘ik stuur mijn idee later door middel van een emailbericht’ zodat ik hun fysieke reactie niet kan zien en het risico vermijd dat mensen mijn bijdrage belachelijk kunnen maken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ervoor te kiezen ‘ik maak mijn idee niet bekend tijdens dit overleg’, waardoor mijn idee onbekend blijft voor de aanwezigen omdat ik de keuze maak dat ik mijn idee niet deel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf en de organisatie waarvoor ik werk tekort doe omdat mijn bijdrage een idee betreft waarmee ik een praktische bijdrage lever om reiskosten te besparen.  

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de aanwezigen mijn vindingrijkheid en betrokkenheid bij de organisatie niet laat blijken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik uit angst voor afwijzing mijn idee niet deel, waardoor ik nalaat om de financiële gezonde positie van de organisatie te verbeteren, c.q. waarborgen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘ik heb gefaald om mezelf positief te presenteren’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn werkwijze bekritiseer om mijn idee via email te delen.

Als en wanneer ik de keuze en werkwijze bekritiseer om mijn idee via email te delen, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik dat ik mijn voornemen om mijn idee te delen via email wel heb uitgevoerd waardoor mijn idee bekend is bij de aanwezigen. Ik heb mezelf ten doel gesteld dat ik tijdens een groepsbijeenkomst kort en bondig het gespreksthema op mijn manier toelicht. Want een dag later was ik aanwezig bij een ander groepsgesprek waaraan ik mijn bijdrage wel heb geleverd. Hierbij waren mensen aanwezig die ik al langer ken, mensen waarbij ik innerlijk veiligheid ervaar om iets van mezelf te laten zien. Deze mensen hebben zonder me uit te lachen geluisterd naar mijn bijdrage.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s