Dag 446 Mister nice Guy

Ik ontdekte dat de behoefte om ‘aardig te zijn’ voortkomt uit een angst van binnen en als zelf dat anderen achter ‘de onoprechte’ waarheid’ van zelf komen en vervolgens gebruik je de zelfoneerlijkheid als een ‘geprojecteerde presentatie van aardig-zijn’ om de zelfoneerlijke waarheid binnenin en als zelf, te verbergen.

Dus – mensen die ‘aardig’ zijn en door iedereen aardig gevonden willen worden, leven in schuld vanwege zelfonoprechtheid in zichzelf. Ze willen niet dat ‘anderen de werkelijke waarheid kennen die binnenin en als hen zelf bestaat’ en manifesteren daarom een geprojecteerd beeld van ‘aardigheid’ om anderen te bedriegen door ze te laten denken/geloven dat ze zijn zoals het geprojecteerde beeld – terwijl de echte waarheid binnenin is verborgen achter de zelfonoprechte projectie van ‘aardig zijn’.

Bijvoorbeeld: kijk eens naar binnen bij jezelf ten opzichte van de degene tegen wie je aardig/opzettelijk aardig bent en je zult zien dat er in jou een oordeel, jaloezie, een jezelf vergelijken is ten aanzien van de ander. En omdat je in de aanwezigheid van de ander bent projecteer je het beeld van ‘aardig’, om door te kunnen gaan in en met de zelfonoprechtheid binnen jezelf en als jezelf (terwijl je aardig bent tegen hen en dan natuurlijk weer vanwege schuldgevoel).

Schuldgevoel omdat je weet wat er in je omgaat ten opzichte van de ander en omdat het in je bestaat – je bent bang dat het net zo met jou gedaan wordt door een ander, vanwege je eigen door jou geaccepteerde en toegestane onzekerheden en minderwaardigheidsgevoelens in en als jezelf. En dan zul je het ‘aardig zijn’ beeld projecteren, vanuit angst, dat wat jij doet met een ander in jou, gedaan zal worden met jou in en door die ander. Dus, de praktische toepassing: elke keer dat je je realiseert dat je ‘aardig’ bent tegen een ander – observeer in jezelf wat het is dat je accepteert en toestaat in jezelf ten opzichte van die ander. Pas zelfvergeving toe en stop en hierbij pas je dan zelfvergeving toe voor het van jezelf accepteren en toestaan dat je ‘aardig wilt zijn’ uit angst voor dat wat je accepteert en toestaat in jezelf naar een ander, dat een ander dat in zichzelf ten opzichte van jou kan doen. Bang zijn dat dat wat jij jezelf toestaat en accepteert, jou wordt aangedaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig ben tegen een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig ben tegen een ander om mijn tekort aan waardering te verbergen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gewaardeerd wil worden, uit angst om niet gewaardeerd te worden voor mijn bijdrage, een zelfonoprecht beeld van aardig zijn projecteer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik een beeld van aardigheid op de ander projecteer vanuit mijn veronderstelling dat ik in plaats van kritiek waardering, erkenning of knuffels (affectie) krijg.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat zodra mijn aardigheid onbeantwoord blijft de ander vervolgens bekritiseer of negeer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik als kind dubbele boodschappen kreeg van mijn ouders die naar buiten toe een beeld van aardigheid projecteerde richting hun klanten en binnenskamers chagrijnig, verbaal en fysiek agressief en kritisch tegen elkaar en tegen mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf angst heb gemanifesteerd ten opzichte van onvoorspelbaar (dubbele boodschappen) en gedrag van mijn ouders.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig wil zijn en tolerant uit angst voor de angst die ik in mijzelf geaccepteerd heb in relatie tot mijn interpretatie en de manier waarop ik het gedrag en communicatie van mijn ouders beoordeeld heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard voor dat wat ik in mijzelf accepteer en toesta naar een ander, dat een ander dat in zichzelf ten opzichte van mij kan doen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf mijn bang zijn heb toegestaan en aanvaard, dat dat (de angst voor dubbele boodschappen) die ik mezelf toesta en accepteer, mij wordt aangedaan door anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat zodra mijn aardigheid genegeerd wordt veronderstel dat de ander bazig doet en autoritair waardoor ik veronderstel dat de ander mij zijn autoriteit opdringt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als ik kalm en vriendelijk (aardig) mijn argumenten communiceer, die in de communicatie van de ander genegeerd worden met de opmerking ‘er is geen oplossing voor dit vraagstuk’, zonder onderbouwing en argumentatie van redenen voor deze keuze, dat ik vervolgens veronderstel dat de ander geagiteerd, (geprikkeld), chagrijnig, autoritair en bazig is in zijn feedback, denk dat de ander dat in zichzelf doet ten opzichte van mij, waarbij ik mij niet realiseer, zie en begrijp dat dit mijn interpretatie is, informatie betreft uit herinneringen, wat ik in mijzelf heb toegestaan en aanvaard.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen verlang dat zij hun keuzes onderbouwen met voor mij relevante en begrijpelijke argumenten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik tegengestelde boodschappen heb ervaren als verwarrend.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik uit angst om mijn angst voor afwijzing van mijn behoeften te communiceren, mijn behoeften heb ingeslikt en daarvoor in de plaats aardig werd om te voorkomen dat mijn angst voor afwijzing en verwarring werd getriggerd, die is ontstaan uit mijn interpretatie die ik toegekend heb aan dubbele boodschappen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verlang naar eenduidigheid omdat dubbele boodschappen mij onzeker maken en verward.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn behoeften en woorden heb ingeslikt uit angst voor gevaar want als ik wel kwetsbaar was/ben en mijn argumenten wel communiceer, vervolgens automatisch afwijzing, chagrijnige, geïrriteerde, agressieve of bazig autoritaire reacties verwacht, wat ik associeer met een gevoel van onveiligheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik uit angst voor verlies van mijn gevoel van veiligheid, wat is ontstaan door mijn interpretatie van dubbele boodschappen, waardoor ik mij onvoldoende beschermt en onveilig voelde, ongerust was/werd over de reactie van anderen, heb besloten om mijn behoeften en angst niet te communiceren, omdat ik mij niet kan herinneren dat mijn ouders mij ooit hebben gevraagd hoe ik mij voelde en wel te horen kreeg hoe ik mij volgens de communicators van dubbele boodschappen moest gedragen.

Advertenties

Een gedachte over “Dag 446 Mister nice Guy

  1. Pingback: Dag 447 Why I did not liked my mister nice guy image. | Jan's No Longer Fear into Life Journey

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s