Dag 438 alcohol 3

Vasthouden aan theorieën die ik mij heb aangeleerd in relatie tot Behulpzaamheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik een verlangen nastreef wat los staat van de opvoed theorieën van mijn ouders. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij heb aangepast aan dat wat volgens hen de juiste opvoeding was. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik regels geaccepteerd heb hoe ik mij volgens hen moest gedragen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van mening was dat mijn ouders mij onvoorwaardelijk moesten ondersteunen. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dacht en van mening was dat zij onvoldoende behulpzaam waren in hun onvoorwaardelijke ondersteuning. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik het vermoeden had dat zij mijn gevoelens niet serieus namen. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de indruk kreeg dat zij onvoldoende aandacht hadden voor mijn gevoelens. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb aangepast aan mijn veronderstelling dat mijn ouders niet naar mijn onuitgesproken vragen luisterde. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in de veronderstelling was dat zij mijn niet uitgesproken gevoelens en behoeften konden lezen. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat zij in mijn beleving kritiek hadden op mijn gedrag, en vervolgens afweken van mijn mind beleving, overeenkomstig met het beeld dat ik voor ogen had en dit niet heb uitgesproken uit angst voor kritiek en afwijzing van mijn behoeften.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij aangeleerd heb als ik zou doen wat zij van mij verlangde, dan was ik aardig en lief. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik angstig was/werd voor hun reacties, die afweken van het onuitgesproken beeld dat ik voor ogen had, waardoor de reacties van mijn ouders onbetrouwbaar werden. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze heb gemaakt dat ik mijn gevoelens, emoties, gedachten en vragen onderdrukte.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik autoriteit heb toegekend aan de betekenis van mijn niet uitgesproken gedachten, gevoelens en verlangens. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik er vanuit ging als mijn ouders mijn onuitgesproken gevoelens en behoeften wel zouden erkennen, dat ik hun aanpak zou ervaren als positieve bevestiging. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat de consequentie van mijn keuze om mijn behoeften niet uit te spreken, resulteerde in een positie van afhankelijkheid, waardoor ik de manier waarop ik hun gedrag, reacties en gebrekkige ondersteuning negatief interpreteerde.  Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verlangde naar positieve bevestiging omdat ik veronderstelde dat begrip voor mijn behoeften zou resulteren in een positief geluksgevoel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van een ervaring, in relatie tot mijn neiging om behulpzaam te zijn, met als doel dat ik in mijzelf de goede vrede (tevredenheid) wilde herstellen, hierop negatief bevestigd werd door mijn ouders. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij herinner dat ik op een avond ongevraagd mijn hulp heb aangeboden aan een medewerker die werkzaam was in de zaak van mijn ouders. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn ouders, anders dan verwacht reageerden, in relatie tot mijn behulpzaamheid, mijn gedrag, mijn ouders positief niet positief stemde, waardoor ik mijn angst voor kritiek niet kon wegnemen. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik teleurgesteld en geschokt was dat mijn gedrag door mijn ouders anders geïnterpreteerd werd toen ik mijn behulpzaamheid ongevraagd had aangeboden aan de medewerker. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn behulpzaamheid niet gewaardeerd werd. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstelde dat mijn ouders mijn inzet niet waardeerde op een manier die ik voor ogen had. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van mening was dat mijn ouders mijn behoeften niet onvoorwaardelijk ondersteunde. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik boos en teleurgesteld was dat mijn ouders mij niet hebben geleerd hoe ik met mijn niet uitgesproken  emoties en gevoelens van onzekerheid kon dealen. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn ouders niet deden wat ik in gedachte had, dat ik vervolgens mijn ouders kwalijk heb genomen, dat mijn ouders hun verplichting niet zijn nagekomen, om mij te leren hoe ik beter kon omgaan met angst en onzekerheid. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn ouders verantwoordelijk heb gemaakt dat zij niet gehandeld hebben conform een ideaal wensbeeld dat ik voor ogen had.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik als kind de gedachte had dat mijn ouders zich onvoorwaardelijk moesten committeren (daaraan geven zij hun belofte en woord zo veronderstelde ik, want dat zag ik bij ouders van mijn vriendjes wel gebeuren en in het gedrag van mijn ouders richting hun klanten) dat zij mij, hun kind, emotioneel ondersteuning moesten bieden en mij manieren/tools zouden aanreiken hoe ik als kind kon omgaan met mijn vragen in momenten van onzekerheid en angst. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn vragen heb ingeslikt uit angst voor negatief commentaar en negatieve reacties op belangrijke momenten in mijn leven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij heb aangeleerd dat ik gehoorzaam moest zijn aan autoriteit (leraren, klanten van mijn ouders en andere volwassen mensen (opa, oma, ooms en tantes). Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik leefde vanuit de veronderstelling dat ik niet mocht twijfelen aan het gezag van anderen, waardoor ik mij onderworpen heb aan de eisen van anderen waardoor ik hun ik vragen en woorden niet mocht tegenspreken. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstelde ‘want als ik wel mijn behoeften of wensen kenbaar maak, hetgeen in tegenspraak was met dat wat de ander communiceerde, naar aanleiding van mijn feedback, negatieve reacties en gevolgen volgden. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik niet tegendraads was in relatie tot dat wat anderen van mij verlangde want, zo werd mij geleerd, dan zou ik immers onbeschoft, ongemanierd, onvriendelijk of onfatsoenlijk zijn.

Ik realiseer mij dat ik als kind, voorafgaand aan het onderdrukken van mijn behoeften en wensen al wist dat kritiek op mijn behoeften en vragen abnormaal en ongebruikelijk was. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij een houding en communicatie heb aangeleerd die dominant is, eisend en direct vanuit mijn aanname ‘wie waren/zijn die anderen in godsnaam om mijn behoeften en vragen te bekritiseren, af te wijzen of belachelijk te maken?  Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik kritiek heb op in relatie tot mensen die mijn Zelfoprechte autoriteit afwijzen. Als en wanneer ik veronderstel dat anderen mijn autoriteit afwijzen, dan Stop ik en Adem. Ik stel mijzelf ten doel dat ik onderzoek welke de criteria zijn die de energie van conflict in mijzelf veroorzaken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij onbegrepen en niet gesteund voelde om mijn behoeften, angsten en vragen te bespreken. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik begreep dat mijn ouders hun stuk, waaruit ruzie, conflict en onveilige sfeer ontstond, niet inzagen, waardoor ik dacht dat zij met onbegrip reageerden op mij. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik onder alle omstandigheden de goede vrede wilde herstellen en bewaren, waardoor ik mijn behoeften onderdrukt heb, en in de energie van conflict ben gekropen met als doel om deze energie om te buigen naar aangepast gedrag waardoor de sfeer in huis positief werd omdat ik dacht dat ik de aanleiding was voor het conflict gedrag van mijn ouders. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van mening was dat ik verantwoordelijk was om de goede vrede te herstellen of bewaren. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik antipathie heb ontwikkelt tegen agressief gedrag en fysiek geweld. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de negatieve energie wilde ontwijken, waarmee ik mij geïdentificeerd heb, als was het mijn schuld omdat ik dacht dat mijn gedrag aanleiding was voor het conflictgedrag van een van mijn ouders. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij afhankelijk heb gemaakt van negatieve reacties waardoor ik in mijzelf steeds vaker de negatieve energie van vrees ging ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik het idee kreeg dat er ieder moment iets naars kon gebeuren waardoor ik mij niet veilig voelde. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn angsten die irreëel zijn, toch mijn leven gingen beheersen. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat zodra ik iets in gang wil zetten veronderstel dat een relatie toch wel weer stuk loopt, dat ik focus op verlies van inkomen, verlies van een baan, verlies van een goede gezondheid, vrienden en in hoofdzaak het verlies van het gevoel van veiligheid. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf een worse-case-scenario vrees, mind veronderstellingen waaraan de irreële energie van vrees plakt, hetgeen ik oprecht onder ogen moet komen. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door alcohol gebruik deze negatieve vrees energie kon beheersen en controle kreeg met tot gevolg dat ik destructief ging spelen met mijn gezondheid. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verlang naar genegenheid en deze genegenheid ook vrees omdat ik mij realiseer, zie en begrijp dat dit gevoel van genegenheid nooit door anderen of iets anders (alcohol) vervuld zal worden. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik er vanuit ga dat niemand echt mij zal houden. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij aangetrokken voel tot mensen die nogal kil en terughoudend zijn omdat ik verwacht dat zij mij toch weer afstoten. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik uit vrees voor genegenheid terughoudend ben omdat ik ervan uit ga dat iedere relatie die ik wil aangaan gedoemd is te mislukken. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij bedrogen voel waardoor ik heen en weer geslingerd wordt tussen gevoelens van woede, eenzaamheid en gekwetstheid. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door de onderdrukte energie van boosheid en gevoelens van ongenoegen juist mensen afstoot en zo mijn gevoel van tekortkomen in stand houdt. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik nooit echte genegenheid en vrede, waarnaar ik verlangde, heb ervaren. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik niet weet wat (zelf) oprechte aandacht en behulpzaamheid betekent. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik bij schijnbare complimenten van mensen uit mijn omgeving een gevoel van euforie ervaar. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van externe positieve  bevestiging een soort geluksgevoel ervaar waar ik niet me kan dealen, waardoor ik twijfel ervaar en vrees of dit compliment oprecht bedoeld is, en de energie die ik vervolgens ervaar wil onderdrukken met alcohol.

Wat betekent het voor mij (in mijn huidige leven) als ik tijdens dagelijkse situaties op mijn werk of in relatie tot andere mensen ongevraagd mijn hulp aanbied?

Wat verwacht ik terug van anderen als ik mijn behoeften, gedachten, emoties en gevoelens onderdruk, mijn mind beleving wat ik eigenlijk wel wil uitspreken en daarvoor om aandacht vraag?

Wat betekent het voor mij als mensen niet reageren op mijn behoeften? Weten zij wat mijn behoeften en wensen zijn?

Wat betekent het voor mij als anderen mij tegenspreken en hun mening communiceren?

wordt vervolgd.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s