Dag 397 Realizations

Vandaag was ik geïrriteerd door het blaffende hondje van de buren. Ik dacht: ‘Jullie hebben totaal geen belangstelling voor het welzijn van jullie hondje’. Gezellig is anders!!!

Voor context zie vorige blog.

Ik realiseer mij dat ik door mijn interpretatie van mijn omgeving verstrikt ben geraakt in mijn veronderstelling waardoor ik mijzelf ging verbeelden en overgeven aan mijn gebrek aan ouderlijke belangstelling.

Belangstelling: mijn interpretatie. Mijn omgeving toont geen belang in mij overeenkomstig hetgeen ik mij verbeeld. Mijn belang, hetgeen ik mij verbeeld en naar verlang wordt genegeerd. Omdat ik dit beeld als gedachten, waardoor ik in mijzelf gevoelens en emoties genereer die onbeantwoord bleven, heb ik in mijzelf door de gedachten waarin ik participeer de energie van gemis aan aandacht en belangstelling in mijzelf gemanifesteerd. Lol.

Backchat – op mijn verlangen naar aandacht en belangstelling ontvang ik geen respons van een ander. Daarom is men niet geïnteresseerd in hetgeen ik mij verbeeld.

Verbeeldingskracht: anderen bezitten niet het vermogen om zich in mijn situatie in te leven naar aanleiding van de gedachten en antwoorden die ik bedenk. Mijn verbeelding is onbelangrijk want ik wordt genegeerd.

Als en wanneer ik mij identificeer met onverschilligheid door het gebrek aan bevestiging van externe aandacht en belangstelling waarnaar ik verlang, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik in mijn reactie boosheid en ongenoegen ervaar als het hondje van de buren opgesloten zit in de badkamer, blaft om aandacht, omdat het hondje verlost wil worden uit zijn opgesloten situatie en daarom waarschijnlijk blaft waarop ik woedend wordt en denk ‘fuck buren, laat dat hondje niet opgesloten in de badkamer zitten als jullie de woning verlaten en geef het hondje aandacht en de ruimte om zich vrij te bewegen overeenkomstig zijn fysieke behoefte om bijvoorbeeld vrij rond te rennen in de woonkamer’.

Als en wanneer ik veronderstel dat mijn buren geen belangstelling hebben voor het hondje zoals ik dacht dat men geen belangstelling had voor mij en voor mijn gevoelens van onzekerheid en angst omdat ik mijn gevoelens van onveiligheid en angst ervaar, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik boos reageer op het gedrag van de buren omdat ik denk en van mening ben dat de buren onverschillig zijn over het welzijn van hun hondje overeen komt met mijn verlangen naar aandacht en belangstelling voor mijn gevoelens waardoor ik reageer op het gedrag van de buren vergelijk met mijn reactie op mijn veronderstelling dat ik onvoldoende gehoord werd in de momenten dat ik mij verbeelde dat ik naar aandacht en belangstelling verlangde voor mijn verbeelding, gevoelens van onzekerheid heb ontwikkelt door het feit dat ik dacht dat men geen tijd had voor mij, te druk was met eigenbelangen, geen aandacht en begrip had voor mijn gevoelens van onzekerheid en angst,

Als en wanneer ik denk dat mijn grenzen niet gerespecteerd worden waardoor ik gefrustreerd en angstig wordt, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik mijzelf heb afgezonderd van mijn fysieke vrijheid om fysiek vrij te kunnen bewegen omdat ik energie manifesteer binnen mijn mind door mijn verbeelding omdat ik participeer in de energie van boosheid en onmacht omdat ik het hondje niet kan ondersteunen, om het hondje te bevrijden uit zijn opgesloten situatie, vergelijk met mijn gedachten waarin ik veronderstel dat men geen interesse had in mijn gevoelens omdat men het te druk had met eigenbelangen.

Als en wanner ik denk dat men mijn grenzen niet respecteert, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik mijn behoefte naar vrijheid manifesteer naar aanleiding van mijn veronderstelling dat

Als en wanneer ik veronderstel dat mijn verlangen naar intimiteit gedwarsboomd werd door een gebrek aan belangstelling van anderen, dan Stop ik en Adem.

Als en wanneer ik participeer in zelfoordeel in relatie tot doffe onverschilligheid naar aanleiding van mijn gedachte dat ik ben opgegroeid met de notie van mijn gebrek aan passende belangstelling in mijzelf wazige en ongedefinieerde grenzen gegenereerd heb, dan Stop ik en Adem.

Als en wanneer ik mij identificeer met de energie die plakt aan doffe onverschilligheid en in mijzelf desinteresse ervaar, dan Stop ik en Adem.

Als en wanneer ik mijzelf veroordeel dat ik niet bekwaam ben bij het vaststellen van passende grenzen in relatie met mensen, in combinatie met een te groot verlangen naar erkenning, vervolgens ‘mensen wil behagen’, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat mijn houding erin geresulteerd heeft dat ik mijn weerstand niet onder ogen kwam omdat ik door de invloed van energie die mijn mind genereerd ben weg gelopen uit situaties.

Als en wanneer ik mij wil haasten om de gewenste resultaten te creëren als een beloning voor mijn geprojecteerde verlangen naar intimiteit, aandacht en belangstelling van anderen en hoe dergelijke projectie heeft geleid tot woede en frustratie wanneer de relatie haar ware identiteit onthulde, waarop ik heb besloten om weg te lopen, dan Stop ik en Adem.

Als en wanner ik in mijzelf problemen ervaar door het luisteren naar feedback uit mijn omgeving  hetgeen ik als kritiek ervaar waardoor ik moeite ondervind met de fundamentele conflicten waarin het alledaagse leven mij voorziet, dan Stop ik en Adem.

Als en wanneer ik in mijzelf onnodig drama manifesteer omdat ik denk dat ik problemen ervaar met grenzen stellen – vervolgens anderen wil behagen om te voorkomen dat ik mijn geautomatiseerde antwoorden naar aanleiding van kritiek en de weerstand die ik ervaar niet onder ogen hoef te komen door weg te vluchten, dan Stop ik en Adem.

Als en wanneer ik aan mensen en situaties die kunnen leiden dat ik mijn onopgeloste gevoelens van woede of verraad – het gemis aan intimiteit en gezonde belangstelling – niet onder ogen kom, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik wil voorkomen dat ik nog langer mijn vermijding rechtvaardig door mijzelf te definiëren als verlegen of omdat ik externe kritiek niet kan verdragen.

Als en wanneer ik mijzelf in onveilige en gevaarlijke vlucht posities in mijn leven begeef, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat mijn veronderstelling dat mijn vlucht keuze veroorzaakt werd door mijn verbeelding, daarom is ontstaan door een gebrek aan veilige grenzen omdat ik in mijzelf voelde dat mijn grenzen geschonden of genegeerd zijn/werden door een gebrek dat mijn verlangen naar externe onvoorwaardelijke belangstelling genegeerd werd.

Als en wanneer ik participeer in reactieve emotionele reacties als ik zie dat mijn grenzen worden geschonden, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp mij te doen gelden en uiten van mijn rechten voor mijzelf soms zelfs meer beangstigend was, met name het binnen stappen van een ongezonde situatie, relatie en-of valse vriendschappen, zie en begrijp dat ik dit gedrag manifesteerde om de energie van mijn frustratie nog meer te voeden.

Als en wanneer ik participeer in zelf- ondermijnend gedrag dat ik manifesteer ontstaat omdat ik niet geloof in mijn vermogen om zelf mijn werkelijkheid te definiëren in Levende woorden omdat ik mezelf betwijfel en daarom twijfelde ik ook aan de intenties van anderen.

Wordt vervolgd.

Lethargy: Introduction – Atlanteans – Part 212

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s