Dag 388 Exposing Self-Directiveness

Hoe ik gedrag van anderen interpreteer; vaak via informatie in mijn mind manifesteer, en op mijn mind veronderstelling vervolgens mijn keuzes baseer, dit realiseerde ik mij kort geleden. Mijn mind verbintenis waarmee ik vooraf aan een specifiek bijeenkomst mijn beslissing heb gemaakt dat ik na afloop van de bijeenkomst niet mee zou gaan naar het huis van mijn neefje. 

Een kenmerk van mijn gedrag is dat ik mijn keuze vaak aanpas aan een verandering in mijn omgeving. Nadat ik mij na afloop van de bijeenkomst verplaatste in de schoenen van mijn neefje en zijn ouders, betwijfelde ik mijn vooraf gemaakte keuze om na afloop van de bijeenkomst direct naar huis te gaan. Mijn familie besloot om wel mee te gaan naar het huis van mijn neefje. Door deze verandering werd ik pissig en raakte geïrriteerd. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard nadat ik en mijn familie buiten de kerk aan mijn neefje onze cadeautjes overhandigde, mij realiseerde de manier waarop ik afscheid wilde nemen van mijn neefje en zijn ouders als kil, onpersoonlijk, afstandelijk en star heb ervaren. 

Ik werd vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard om star vast te houden aan mijn vooraf aan de bijeenkomst gemaakte keuze om na de dienst direct naar huis te gaan en mijn keuze niet aan te passen aan deze verandering die mijn familieleden van plan waren omdat ik pissig en geïrriteerd raakte door deze verandering. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de verandering in besluit van mijn familieleden om wel mee te gaan naar het huis van mijn neefje als schijnheilig heb ervaren. Als en wanneer ik een verandering in keuze als schijnheilig of als onbetrouwbaar gedrag ervaar, dan stop ik en Adem. Ik realiseer mij omdat familieleden niet vasthouden aan hun besluit, dat ik door hun keuze bijstelling, hun gedrag en deze gebeurtenis als onbetrouwbaar, onvoorspelbaar, onveilig ervaar waardoor ik star, kil en koud vasthoud aan mijn vooraf keuze.

Vervolgens realiseerde ik mij mijn gedachte ‘ik zou het zelf verschrikkelijk vinden als mijn familie buiten de kerk afscheid nam om vervolgens richting huis te gaan; hetgeen ik als koud, onpersoonlijk en afstandelijk heb ervaren, waardoor ik mijn keuze betwijfelde. Ik realiseer mij ik was namelijk niet in het belang van mijn familieleden naar deze bijeenkomst gegaan, maar in het belang van mijn belangstelling voor het feest van mijn neefje, en toch hield ik vast aan mijn keuze die ik vooraf had gemaakt.   

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dacht deze manier van afscheid nemen is niet leuk op deze voor mijn neefje belangrijke dag omdat ik het zelf fijn vind dat mensen belangstelling hebben voor een activiteit die ik belangrijk vind. Als en wanneer ik wat ik belangrijk vind verbind als fijn veronderstel de ander vind dit ook fijn, dan stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik door te vragen wat de ander graag wil hieraan de verandering in Gewaar zijn in dat moment in Hier, waarin ik ervaar dat ik wil meegaan uit belangstelling voor mijn neefje, nadat ik mij in zijn schoenen verplaats, best mijn keuze kan bijstellen, zonder te denken dat ik hierdoor voor mijzelf onbetrouwbaar ben omdat ik mijn keuze bijstel. Als en wanneer ik mijn keuze wil bijstellen, denk ik ben onbetrouwbaar, dan stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik het belang van mijzelf, het vast houden aan mijn keuze, toch boven de feest ervaring van en mijn belangstelling voor mijn neefje plaats en vervolgens toch besluit niet mee te gaan naar het huis van mijn neefje.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik geïrriteerd raak door de keuze van mijn familie om toch mee te willen gaan naar het huis van mijn neefje.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik hun keuze bijstelling hypocriet vind omdat zij hun cadeautjes al aan hem hebben overhandigd; niet vasthouden aan hun besluit om na afloop van de dienst direct naar huis te gaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze om buiten de kerk, voor de kerk, cadeautjes overhandigen koud en onpersoonlijk vind, dat ik in mijzelf ervaar, dat ik mijzelf weinig betrokken ervaar bij de feest ervaring en het belang van mijn neefje en zijn ouders.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn keuze egoïstisch is ondanks het gevoel in mijzelf dat ontstaat naar aanleiding van het overhandigen van de cadeautjes waarna ik mij realiseer, zie en begrijp dat ik zo’n afscheid verschrikkelijk zou vinden omdat wij ons/ik mij te weinig aantrek van de feest-ervaring die dag van mijn neefje en zijn ouders.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik niet mee ga naar het huis van mijn neefje; commentaar heb op de keuze van mijn familie om wel mee te gaan voor een kop koffie. Als en wanneer mijn keuze afwijkt van de anderen daar kritiek op heb, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik mijn besluit dat afwijkt van de anderen, vergelijk met hun keuze en mijn keuze boven de keuze plaats van de anderen waardoor ik een muur van ongelijkheid, kilheid en afstandelijkheid manifesteer tussen mij en mijn familie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn keuze om niet mee te gaan naar het huis van mijn neefje ontstaat omdat ik het niet eens ben met de keuze van mijn familieleden, die vooraf aan de dienst besloten hadden na afloop direct naar huis te gaan. Als en wanneer ik veronderstel ik wil na afloop van de activiteit direct naar huis, dan Stop ik en Adem.

Ik realiseer mij dat ik dacht ‘waar sta ik voor’, ‘waaraan committeer ik mij’- en dat ik vooraf aan het kerkbezoek de keuze had kunnen maken dat ik onafhankelijk van de keuze van mijn familie na afloop van de dienst zelfstandig op de fiets naar het huis van mijn neefje en zijn ouders had kunnen gaan om daar mijn cadeautje te overhandigen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf toesta dat ik mij in mijn keuze vaak laat beïnvloeden door het gedrag en de keuzes van anderen waardoor ik mijn keuze betwijfel. Als en wanneer ik mijn keuze aanpas onder invloed van de keuze van een ander, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik ook zucht had naar alcohol, onder invloed van de gedachte aan dit middel ook besluit om naar huis te willen, omdat ik verlangde naar alcohol. Ik realiseer mij ook dat ik de keuze van de rest hypocriet en schijnheilig noemde, gedachten zijn die mijn keuze om alcohol te gaan drinken rechtvaardigt.

Als en wanneer ik onder invloed van verandering in gedachten en verwachting, denk aan alcohol, mijn zucht en verlangen naar alcohol realiseer, zelfonoprecht in mijn gedachten ben, negatief denk over mijzelf en mijn familie, vanuit mijn verlangen naar alcohol met mijzelf communiceer, dan stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik koud, onpersoonlijk en egoïstisch ben in mijn keuze en de feest-ervaring van mijn neefje veronachtzaam in het belang van mijzelf; verpak in een zelfonoprecht smoesje, vervolgens van mening ben dat ik het gedrag van mijn familie ervaar als schijnheilig en hypocriet. Als en wanneer ik anderen verantwoordelijk maak voor mijn zelfonoprechte keuze om naar huis te gaan omdat anderen hun keuze bijstellen, dan Stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard nadat ik mij realiseer zie en begrijp dat ik de manier van afscheid nemen als koud en onpersoonlijk ervaar; niet ervoor kies om wel mee te gaan naar het huis van mijn neefje voor een kop koffie. Als en wanneer ik de communicatie ervaar als koud en onpersoonlijk, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij ondanks mijn inzicht dat ik de manier van afscheid nemen als onpersoonlijk en koud ervaar, dat ik toch vast hou aan mijn besluit dat ik naar huis wil vanwege allerlei redenen: ‘omdat ik vooraf aan de bijeenkomst een andere activiteit heb gepland en omdat ik zucht heb naar alcohol’. Ik realiseer mij dat ik al een tijd in mijn mind bivakkeer en ronddwaal in gedachten en zucht naar drank; gedachten zoals ‘heeft mijn leven zin’, ‘wat wil ik’, ‘welke stappen en oplossingen onderneem ik’. Ik realiseer mij dat ik in mijzelf een leegte ervaar, omdat ik geen richting bepaal, die ik opvul met drank en zoektocht naar seks contacten.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik heldere doelen formuleer die ik daadwerkelijk wil realiseren door de zinloosheid van mijn huidige bestaan, mijn zucht naar drank rechtvaardig, de drang naar drank en aandacht voor mijn belangen prominent in mijzelf binnen mijn mind existeert; waardoor ik mijn eetpatroon veronachtzaam en fysiek Gewaar ben dat mijn stoelgang is verstoord met een pijnlijke ontlasting tot gevolg.

Ik realiseer mij dat wat ik reflecteer op anderen, zinloze mind informatie van mijzelf betreft in mijn geest, waaraan ik betekenis en woorden toeken. Een illusie is die ik zelf manifesteer, waarmee ik de keuzes van anderen veroordeel alsof mijn belerende en anderen corrigerende werkelijkheid binnen mijn wereld en realiteit de juiste is, waardoor ik mijn drank misbruik kan rechtvaardigen omdat ik anderen verantwoordelijk maak voor een tekort aan belangstelling en oprechte aandacht voor mijn behoeften, waardoor ik mijn oprechte belangstelling en aandacht voor anderen verlies.

Wordt vervolg

Mijn eerste blog.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s