Dag 380 Assumption

Assumption – a thought or pattern that is accepted as true or as certain to happen as mind proof or accepted and allowed information for action of taking or beginning to take self responsibility. It’s up to me.

Bij schuldgevoel heb je echt levenslang als je er niks aan doet. Ik realiseer mij dat ik mijzelf als kind schuldig heb gevoeld naar aanleiding van een nachtelijk incident veroorzaakt door gedrag van anderen. Achteraf dacht ik dat mijn gedrag hiervoor aanleiding was. Door mijn veronderstelling heb ik in mijzelf een schuldgevoel ontwikkelt, omdat ik dacht dat ik verantwoordelijk was voor dit incident. Dit naar aanleiding van andermans gedrag.

Vandaag realiseerde ik mij tijdens een gesprek met iemand, dat ik werd afgeleid door een ander die aanwezig was tijdens het gesprek en dat ik dacht dat ik door hem onderbroken werd tijdens mijn verhaal. Ik werd Gewaar dat ik mijn hoofd wegdraaide. Ik realiseerde mij dat ik naar aanleiding van de onderbreking in mijzelf spanning en ergernis heb ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vandaag tijdens een gesprek met iemand door iemand anders, werd onderbroken die hierbij aanwezig was, in mijzelf ergernis opriep omdat ik onderbroken werd tijdens mijn verhaal.

Als en wanneer ik tijdens mijn verhaal/bijdrage denk dat ik door iemand anders onderbroken wordt, dan Stop ik en Adem.

Ik realiseer mij dat ik mijn hoofd wegdraaide omdat ik naar aanleiding van deze onderbreking spanning en ergernis in mijzelf ervaarde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard omdat ik met mijn kleren aan op bed lag te slapen veronderstelde dat mijn gedrag aanleiding was van dit incident.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij als kind verantwoordelijk heb gevoeld voor het gedrag van anderen die mijn behulpzame ongevraagde bijdrage niet op waarde hebben ingeschat, want anders zou ik tijdens mijn nachtrust in mijn slaap niet onderbroken worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van een nachtelijk incident dacht het is mijn schuld….omdat mijn waarde niet op waarde werd geschat, veronderstelde dat mijn nachtrust – abrupt, onaangekondigd en onverwacht- onderbroken werd door anderen tijdens mijn slaap.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dacht dat de aanleiding van dit incident mijn verantwoordelijkheid was.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dacht omdat ik met mijn kleren op bed lag, omdat ik wilde helpen, dat mijn gedachte ik wil helpen, ik wordt niet op waarde geschat, dat mijn hulpaanbod en mijn hulpvaardig zijn als waarde, dat ik ongevraagd wilde helpen, niet werd erkent.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door anderen, ongevraagd gewaardeerd wilde worden, vervolgens extra mijn best deed om bij hen in de smaak te vallen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig was om bij anderen in de smaak te vallen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik bij anderen in de smaak wil vallen om/en de goede vrede wil bewaren waardoor ik de aspecten van mijn ervaring, naar aanleiding van ongevraagd hulpvaardig zijn, waaruit mijn schuldgevoel is ontstaan, de aspecten van mijn schuldgevoel ontwijk.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk als ik aardig ben dat ik de aspecten die bijdragen aan mijn schuldgevoel, kan ontwijken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zolang ik de aspecten van mijn schuldgevoel ontwijk, de aspecten ontken die bijdragen aan mijn schuldgevoel, de energie die ontstaan uit deze aspecten, negatief geladen emoties en energie genereren, waardoor ik bedroefd zijn en angst ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik ongevraagd wilde helpen omdat ik gewaardeerd wilde worden voor mijn bijdrage, mijn angst dat ik niet gezien werd en op waarde werd geschat, deze onzekerheid wilde maskeren, door ongevraagd te helpen vanuit mijn verlangen dat ik gewaardeerd zou worden voor mijn behulpzaamheid en positieve inzet.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dacht ik wordt niet op waarde werd geschat, verwachtte als ik behulpzaam ben en aardig ben, dat ik door deze bijdrage te leveren, mijn schuldgevoel kon compenseren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik anderen mijn behulpzaamheid en vriendelijkheid opdring, voortkomt vanuit mijn verlangen dat ik door anderen gewaardeerd wil worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verlang naar waardering of genot, onbewust mijn pijn, schuldgevoel en onzekerheid wil elimineren,  de aspecten die bijdragen aan pijn, schuldgevoel en onzekerheid onderdruk, ontwijk en ontken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn onderdrukte pijn, schuldgevoel en onzekerheid, ontstaan naar aanleiding van mijn gedachte ik ben het niet waard want ik wordt niet op waarde geschat door anderen, mijn oorspronkelijke waarde wordt niet erkend, de oorzaak is van mijn behulpzaamheid en verlangen naar waardering, gezien en geschat worden op waarde en erkenning van deze waarde, hetgeen ik wil realiseren door in de smaak te vallen bij vrouwen en andere uiterlijkheden die ik manifesteer, waardoor ik mijn negatief geladen pijn, schuldgevoel en onzekerheid blijf onderdrukken, ontwijk en ontken.

Als en wanneer ik mijn onzekerheid onderdruk, ontwijk. dan ontken ik mijn verlangen naar aandacht, positieve bevestiging en waardering en zodra ik mij realiseer dat ik mijn onzekerheid onderdruk, dan Stop ik en Adem.

Ik realiseer mij zodra ik van anderen positieve bevestiging verlang, bijvoorbeeld als ik iets vertel wordt onderbroken, wordt onderbroken tijdens mijn verhaal, en mij erger omdat ik niet de aandacht krijg waarnaar ik verlang, dan Stop ik en Adem.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik mijn onzekerheid wil omzetten naar zelf zekerheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik teveel in het verleden blijf hangen.

Als en wanneer ik in mijn slachtofferrol stap omdat ik ergernis in mijzelf toesta en aanvaard, dan Stop ik en Adem.

Ik realiseer mij zodra ik anderen verantwoordelijk maak voor de energie die ik manifesteer omdat ik denk mijn bijdrage aan het gesprek wordt niet erkent, want anders zou men naar mij luisteren, mij laten uitpraten, mij realiseer, zie en begrijp dat ik afgeleid raak door mijn verlangen naar bevestiging dat anderen verplicht zijn dat zij mijn bijdrage op waarde moeten schatten en waarderen, en denk als ik op waarde wordt geschat dan raak ik niet afgeleid en dan hoef ik mij niet te ergeren, dat ik anderen verantwoordelijk maak voor het feit dat ik afgeleid raak en mijn hoofd wegdraai.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik anderen verantwoordelijk maak voor de energie die ik manifesteer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk mijn bijdrage aan het gesprek wordt niet erkent, want anders zou men naar mij luisteren, mij laten uitpraten.

Als en wanneer ik door anderen onderbroken wordt, dan Stop ik en Adem.

Ik realiseer, zie en begrijp dat ik afgeleid raak door mijn verlangen naar bevestiging dat anderen verplicht zijn dat zij mijn bijdrage op waarde moeten schatten en waarderen, en denk als ik op waarde wordt geschat dan raak ik niet afgeleid en dan hoef ik mij niet te ergeren, dat ik anderen verantwoordelijk maak voor het feit dat ik afgeleid raak en mijn hoofd wegdraai.

Ik stel mijzelf ten doel zodra ik afgeleid raak door een onderbreking van een gesprekspartner dat ik aan de ander communiceer dat ik graag mijn verhaal wil voortzetten en als dit niet mogelijk is dat ik op het punt waar ik onderbroken werd mijn verhaal vanaf dit punt voortzet zodra ik weer aan de beurt ben, zonder het idee te hebben dat ik mij opdring, mijn bijdrage aan het groepsproces wil leveren omdat wat ik bijdraag zinvol is en van toegevoegde waarde.

Ik realiseer mij zie en begrijp dat vandaag toen ik werd onderbroken, de gedachte had – degene die mij onderbreekt tijdens mijn verhaal verlangt en schreeuwt naar belangstelling en aandacht. Lol.

Wordt vervolgd….

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s