Dag 337 Recognizing the mood swing in me as me

Hoe herken ik de smaak van een vijg? Omdat ik terug ga naar een ervaring met de smaakbeleving vijg. Hoe herken ik in mijzelf een verandering van werkelijkheid? Zodra mijn waarheid wijzigt realiseer ik mij dat ik innerlijk boos, verongelijkt of verwijtend reageer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf boosheid ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard door mijn boosheid verongelijkt en innerlijk verwijtend reageer op mijn collega de verandering is die ik signaleer in mijzelf tijdens een driegesprek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat in dit overleg alle aandacht van de coördinator gericht is op mijn collega.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel dat de aandacht van de coördinator primair gericht is op mijn collega, die geen oog heeft voor mij waarop ik denk ‘luister verdomme eens naar mijn bijdrage’ ‘naar mijn inzicht, naar mijn versie voor een passende oplossing’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat de coördinator en mijn collega denken dat mijn bijdrage er niet toe doet?

Als en wanneer ik gedachten die ik veronderstel toeken aan mijn collega en de coördinator, dan stop ik en adem ik. Ik realiseer mij, zie en begrijp dat ik degene ben die mijn gedachten denkt, en dat ik denk dat mijn bijdrage er niet toe doet, onbelangrijk is, niet waardevol.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan zodra ik overmand raak door frustratie, boosheid en verwijt, dan stop ik en adem ik.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf misken

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard de gedachte dat ik wordt gekleineerd, door anderen onzichtbaar gemaakt en denk dat mijn collega’s denken dat ik onnozel ben, want/omdat zij, mijn dominante vrouwelijke collega’s voor beslissen en tot een besluit komen zonder overleg met mij, dus óók voor mij beslissen welke koers wij moeten en zullen varen.

Ik realiseer mij dat ik mij door deze gedachten te denken afhankelijk maak van de invloed, zie, begrijp en onderken dat ik daarom mijn collega’s ervaar als dominant omdat ik aan hun gedrag macht en kracht toeken waardoor ik mijzelf kleiner maak dan zoals mijn bijdrage aan dit overleg bedoeld is. Ik realiseer mij dat ik mijzelf buiten het overleg plaats waardoor ik verzuim mijn bijdrage te leveren aan een passende oplossing en mogelijkheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk/verlang tijdens deze momenten naar een mannelijke collega waarvan ik veronderstel dat overleg met een man veel gemakkelijker en ongecompliceerder zou kunnen verlopen.

Ik realiseer mij dat ik een allergie, weerstand en frictie heb opgebouwd in mijzelf vergezeld van backchat die mij laten zien en doen begrijpen dat ik zelf de denker ben in mijn mind die veronderstelt en allerlei fratsen verzint die ik ooit ergens in mijn leven heb aanvaard en toegestaan aan dit overleg totaal nul toegevoegde waarde heeft. Ik realiseer mij dat ik in overleg met vrouwen vooraf denk zij zijn dominant, overheersend, bazig, bepalend, dwingend, zij houden geen rekening met mijn bijdrage, zij zien mij niet staan, ik ben onderdanig aan hun nukken en ik moet mij aanpassen aan hun gedrag om de goede vrede te bewaren. Vaak ben ik in mijn mimiek lacherig omdat ik de weerstand die ik in mijzelf genereer/manifesteer wil weglachen. Omdat ik mijn mond houdt bouw ik spanning op in mijn kaken, nek, vingers en linker knie. Ik realiseer mij dat ik zwijg omdat ik mijn boosheid, verongelijkt zijn en verwijten wil onderdrukken, gedrag dat ik wil vermijden en ontvluchten omdat ik daar misselijk van wordt en bang voor ben. Waaruit reacties kunnen ontstaan die ik associeer met gedrag hetgeen de goede vrede bedreigd in de vorm van verbaal geweld, ruzie, scheldpartijen en agressief gedrag, waardoor ik mijn innerlijk gevoel van zekerheid en veiligheid verlies.

Ik realiseer mij dat ik zwijg omdat ik de goede vrede, vredelievendheid en vriendelijkheid, hetgeen het beste is voor Alle Leven, eerst in mijzelf wil herstellen.

In een flits realiseer ik me ‘ik stop ermee’. Ik loop weer weg uit dit project, uit deze voor mij frustrerende situatie die in mijzelf irritaties en deze reacties oproept. Ik realiseer mij dat dit patroon, keuzes in mijn leven kenmerkt waarin ik wegloop als ik deze weerstand ervaar omdat ik niet wist hoe ik moest omgaan met vergelijkbare eerdere situaties waarin ik boosheid, verongelijktheid en verwijten naar anderen toe ervaar omdat ik deze reacties in mijzelf verafschuw. Ik ervaar schaamte, verdriet, spijt en teleurstelling en ook wrok als ik aan mensen uit mijn omgeving terugdenk die in mijn bijzijn verbaal en of fysiek agressief waren in hun gedrag. Ik denk ook aan de onveiligheid, onbegrip en onvoorspelbaarheid die ik heb ervaren. Aspecten en kenmerken van mijn mind die ik als zodanig in mijzelf heb aanvaard en toegestaan waardoor ik geregeld zelfmedelijden ervaar.

Wordt vervolgd met meer zelfvergeving op mijn reacties.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s