Dag 331 Fear of Speaking in Public

Tijdens een groepsbijeenkomst werd ik door de gespreksleider verzocht om een tekst voor te lezen waarop ik ja heb gezegd. Gedurende de bijeenkomst was ik op mijn beurt aan het wachten om mijn bijdrage te leveren. Achteraf bleek dat hij mij vergeten was waardoor ik mijn bijdrage niet kon leveren in verband met tijdsdruk.

Als en wanneer ik denk dat anderen mijn aanwezigheid vergeten, dan stop ik en adem. Ik realiseer mij dat ik opgemerkt wil worden door anderen en dat ik mijn aandacht richt op het initiatief en opmerkzaamheid ervaar als de verantwoordelijkheid van de gespreksleider waardoor ik mijzelf afhankelijk maak van zijn initiatief waardoor ik mijzelf verhinder om zelf de regie te voeren om mijn bijdrage te leveren. Ik realiseer mij dat ik mij verstop achter het initiatief, het gebrek aan opmerkzaamheid en aandacht van de gespreksleider om mij uit te nodigen mijn bijdrage te leveren. Ik realiseer mij dat ik mijn verantwoordelijkheid ontloop.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn aandacht richt op de verantwoordelijkheid van de gespreksleider waardoor ik mijzelf afhankelijk maak van zijn initiatief om zelf regie te voeren.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik zelf initiatief neem en mijn zegje doe dat ik informeer naar het moment en hoe ik mijn bijdrage zal leveren. Ik realiseer mij dat ik nadat ik ja heb gezegd tegen mijn bijdrage dat ik niet duidelijk besproken heb hoe ik mijn bijdrage zal leveren, bijvoorbeeld zittend vanaf mijn stoel of staand voor de groep. Ik stel mijzelf ten doel dat ik opmerkzaam en initiatiefrijk ben om mijn bijdrage te leveren volgens afspraak waaruit blijkt dat ik verantwoordelijk en betrouwbaar ben.

Als en wanneer ik mij uit angst om voor een groep te spreken in mijzelf terugtrek om mijn bijdrage te leveren en mij afhankelijk maak van het moment dat ik toestemming verwacht/krijg van de gespreksleider, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik afwacht tot aan het moment dat de gespreksleider die in mijn beleving de regie voert aan mij toestemming moet verlenen waardoor ik mijn keuze om mee te doen uitstel en door zijn seintje laat bepalen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik afwacht tot aan het moment dat de gespreksleider, die in mijn beleving/gedachten/mind de regie voert, mij toestemming moet verlenen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn keuze om mee te doen uitstel en door een seintje/instructies van de gespreksleider/een ander/de juf/ mijn ouders laat bepalen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik een ander verantwoordelijk maak en afwachtend ben om zelf regie te voeren over mijn keuzes waarin ik kan beslissen dat ik zelf initiatief toon en de gespreksleider vraag wanneer ik aan de beurt ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik tijdens de bijeenkomst zit af te wachten op mijn beurt in mijzelf spanning ontwikkel, weerstand en stress omdat ik denk als het maar goed gaat zometeen als ik aan de beurt ben.

Als en wanneer ik door gedachten in mijzelf weerstand om te spreken binnen de openbaarheid van een groep ervaar, dan stop ik en adem ik. Ik realiseer mij dit patroon, dat ik tijdens groeps bijeenkomsten in het bijzonder door gedachten in mijzelf weerstand en angst heb opbouw die ik niet adequaat en effectief kon doorademen waardoor het mij niet lukte om fysieke gewaarwordingen te voorkomen.

Tijdens mijn afwachtende houding om wel mijn bijdrage te leveren werd ik mij namelijk gewaar van mijn angst waardoor ik fysiek koud/warm zweet rillingen op mijn schouders en rug en pijn in mijn buik heb ervaren waardoor ik dacht als ik maar niet naar het toilet moet waardoor ik de groep moet verlaten waardoor de aandacht en ogen op mij gericht zijn, want dat is stom en daardoor maak ik kans dat de aanwezigen mij uitlachen. Als het maar goed gaat. In mijn mind verlangde ik naar innerlijke zekerheid om mijn bijdrage/een tekst voorlezen, volgens afspraak te leveren.

Als en wanneer ik verlang naar innerlijke zekerheid om mijn tekst voor te lezen, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik hierin gefaald heb.

Als en wanneer ik denk dat ik faal, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dit oordeel en denk omdat ik mijn bijdrage niet lever, verzuim dat ik mijn afspraak nakom, onbetrouwbaar ben en ongehoorzaam.

Als en wanneer ik angstig ben aan angst kracht en macht toeken omdat ik denk ik verzuim dat ik mijn bijdrage niet lever volgens afspraak en denk dat onbetrouwbaar en ongehoorzaam ben, dan stop ik en adem ik. Ik realiseer mij dat ik focus op het oordeel hoe anderen mij ervaren afhangt van mijn gedrag omdat ik in mijzelf heb aanvaard en toegestaan dat mijn gedrag bepaald dat anderen mij waarderen, erkennen en vervolgens op mijn gedrag beoordelen of mijn aanwezigheid gewenst is. Ik realiseer mij dat ik twijfel aan mijn gewenstheid omdat ik denk dat ik ongewenst ben en niet welkom als ik mijn bijdrage afwijkt van de verwachting die ik in mijzelf manifesteer naar aanleiding van een verzoek om mijn bijdrage te leveren. Ik realiseer mij dat ik meer tijd en zelfvergeving uit schrijven nodig heb om mijn gedachten te zien en ontdoen van zowel positief als negatief geladen verwachtingen mijn bijdrage leveren/voorlezen gaat vast fout en mijn verlangen naar innerlijke zekerheid: ‘als het maar goed gaat’.

Daarnaast realiseer ik mij dat ik deze aspecten ga bespreken waardoor ik hier meer aandacht aan schenk waardoor ik mijn fysieke reacties en gewaarwordingen nog niet voldoende effectief heb ontdaan kan zien als ervaring om mijn mind wel te ontdoen van mijn positief geladen gedachten als mijn bijdrage straks maar goed verloopt zal ik opgelucht zijn en zal ik de negatief geladen gedachten die mijn angst veroorzaken snel vergeten. Ik realiseer mij dat deze veronderstelling een illusie is omdat beide polariteiten ontdaan moet worden van haar energetische lading. Nadat ik dit heb gedaan kan ik mijn zelfcorrectie vertalen naar doelen en verbintenissen die ik daadwerkelijk zal wandelen.

Naar aanleiding van deze gebeurtenis heb ik inmiddels mijn ervaring tijdens een chat besproken met mijn buddy en met de gespreksleider die mij wederom verzocht heeft om mijn bijdrage wel te leveren waartegen ik nee heb gezegd. Ik heb mijzelf ten doel gesteld dat ik mijn ervaring in een blog beschrijf en in overleg met hem zelf een volgend moment bepaal, als het mij past, waarin ik mijn bijdrage wel zal leveren.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s