Dag 329 Van mijn gesprekspartners erkenning verlangen.

Naar aanleiding van een conversatie met mijn gesprekspartner die onder invloed is van alcohol ben ik in mijzelf reacties gewaar die ik in deze blog onder ogen zal komen. Ik realiseer mij dat ik naar aanleiding van een chat gesprek onbewust reacties uitlok die ik in mijzelf gewaar ben. Maar waarom doe ik dit? Wat ligt aan de basis van mijn reacties?

Als en wanneer ik mij verantwoordelijk maak voor de invloed/reactie in mijzelf naar aanleiding van keuzes die een ander maakt, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik verantwoordelijk ben voor de reacties die ik in mijzelf uitlok. Ik zie en begrijp dat ik mijn vooruitzicht op volledig herstel van mijn fysiek Gewaarzijn in Hier zelf kan herstellen door consequent en gedisciplineerd de tool zelfvergeving te gebruiken om mijn mind te ontladen/ontdoen van zowel positief geladen verwachtingen en negatief geladen onvervulde verlangens.

Zie previous blog voor context. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn gesprekspartner naar aanleiding van haar alcoholgebruik verantwoordelijk maak voor mijn reacties.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij achteraf realiseer waarom doe ik dit, waarom heb ik het gedaan en ben ik in reactie gegaan en mij realiseer hetgeen aan de basis ligt van mijn reacties in mijzelf moet onderzoeken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik onvoldoende verantwoordelijk was om mijn reactie te stoppen naar aanleiding van gedrag van mijn gesprekspartner waarop ik reageer.

Ik realiseer mij dat mijn reacties ontkennen betekent dat ik de realiteit binnen mijn wereld wil ontvluchten. Ontkennen is vluchten en ontvluchten is onwetendheid of angst.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de ander verantwoordelijk maak voor mijn reactie, omdat ik wie-waarvoor-verantwoordelijk is, ikzelf dus, wil ontvluchten waarmee ik de realiteit van mijn mind, gedachten, beelden, gevoelens en emoties in mijzelf ontken, en de aanleiding van mijn reacties dus niet onder ogen kom.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij schuldig voel en mijzelf veroordeelt heb omdat ik naar aanleiding van opmerkingen van mijn gesprekspartner toch in reactie schiet.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van drankgebruik reacties herinner door haar opmerkingen denk aan sarcasme, cynisme, ontkenning en onverschilligheid, mij realiseer zie en begrijp dat terugdenk aan momenten dat ik behoefte had aan aandacht, warmte en ondersteuning.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat naar aanleiding van mijn behoefte naar aandacht, warmte en ondersteuning aan iemand uit mijn omgeving ongevraagd mijn hulp aanbood waardoor in anderen ruzie en agressie is ontstaan waarvoor ik mij verantwoordelijk en vervolgens schuldig voelde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dacht door mijn bijdrage worden mensen in mijn omgeving agressief waardoor zij slachtoffers zijn van mijn gedrag waarvoor ik mij door onwetendheid verantwoordelijk heb gemaakt voor de agressor in iemand anders.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij verantwoordelijk voelde voor mij pijnlijk was door naar mijn aandeel te kijken mij meer schuldig ging voelen voor de gevolgen voor het slachtoffer ontstaan door agressief gedrag van iemand anders waarvan ik dacht dat ik daarvoor de schuldige en dus verantwoordelijk was voor de gevolgen die het slachtoffer moest ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik toen dacht ik schuld was aan agressief gedrag van een ander niet de moed had om mijn aandeel aan agressie, mijn verantwoordelijkheid en schuld onder ogen te komen omdat ik veronderstelde dat het gedrag van een ander mijn schuld was.

Ik realiseer mij zie en begrijp omdat ik mijn schuldgevoel onder ogen kom dat het gedrag van een ander nooit mijn verantwoordelijkheid kan zijn en dat mijn gedrag wel aanleiding kan zijn voor de keuzes van een ander waarvoor ik niet verantwoordelijk ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mensen die alcohol drinken associeer met deze gedachten sarcasme, cynisme, ontkenning denk dat zij zich in hun communicatie beklagen hun mind ontkennen, een houding die ik associeer met onverschilligheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik onverschilligheid associeer met verbale agressie

Als en wanneer ik naar aanleiding van mijn reactie op onverschilligheid aan agressie denk vervolgens geneigd ben de alcoholist hierop aan te spreken, dan stop ik en adem ik. 

Ik realiseer mij hetgeen ik in mijzelf als zelfingenomen, belerend en betweterig ervaar en benoem in mijzelf existeert gewaar ben naar aanleiding van mijn verlangen dat ik door mijn gesprekspartner gehoord en gezien wil worden en aandacht vraag voor mijn gekwetste kwetsbaarheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf als zelfingenomen, belerend en betweterig ervaar omdat wat ik waarneem in anderen hetgeen ik in mijzelf als zodanig benoem dus in mijzelf existeert.

Ik realiseer mij, zie en begrijp dat ik de ander dankbaar ben omdat ik de alcoholist in mijzelf ervaar, gewaar ben, is ontstaan naar aanleiding van mijn verlangen dat ik door mijn gesprekspartner gehoord en gezien wil worden en onbewust in reactie op haar drank gebruik het gemis naar aandacht mijn gekwetste kind karakter wil compenseren/rehabiliteren omdat dit karakter nog steeds naar excuus verlangt als compensatie genoegdoening voor gemiste aandacht, respect, dialoog en overleg, begrip en liefde.

Ik realiseer mij zie en begrijp dat het gekwetste kind in mij erkent dat het nog steeds gewaardeerd wil worden en daardoor verlangt naar begrip, complimenten en warmte. 

Als en wanneer ik naar aanleiding van mijn behoefte mijn gemis naar begrip, complimenten en warmte wil vervullen verlang dat een ander ongevraagd mijn behoeften opmerkt en mijn gemis opvult, dan stop ik en adem ik.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijn gevoelens onder ogen te komen tijdens het opbouwen van een gezonde relatie en dat ik de invloed van mijn mind, gedachten, gevoelens, beelden en emoties onder ogen kom, oprecht en open beschrijf voor mijzelf inzichtelijk maak, als flagpoint/startpunt als/dan van mijn reacties gewaar, ervaar als de energie die ik in mijzelf manifesteer, mij mijn verantwoordelijkheid realiseer, dan stop ik en adem ik.

Ik stel mijzelf ten doel zelfvergevingen blijven uitschrijven ik mijzelf in staat stel om mijzelf te assisteren en ondersteunen om een gezonde relatie met mijzelf daadwerkelijk te bewerkstelligen mogelijk maak.

Ik stel mijzelf ten doel omdat ik zelfvergeving ervaar als de manier om mijn emoties en gevoelens te ontladen de kracht en macht van positiviteit en negativiteit binnen mijn mind kan opheffen waardoor ik er niet langer door beïnvloed wordt zodat ik mijn doelen kan verwezenlijken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s