Dag 317 Defence Character

Kort geleden vooraf aan een gesprek met een medewerker van een instantie waar ik op gesprek moest verschijnen was ik mezelf in mijn mind al aan het verdedigen tegen de woorden van de man die ik voor het eerst zou ontmoeten tijdens deze afspraak. Door mijn negatieve veronderstelde zelfreflectie en verdedigende houding ‘defence character’ kwam ik de spreekkamer binnen lol

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik vooraf aan mijn bezoek aan een instantie voor overleg over de voortgang van mijn traject misselijkheid voel

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik walg van verantwoordelijkheid afleggen aan gezagdragers

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik me wil verdedigen, mezelf wil beschermen tegen de inhoud van mijn mind gevoelens en emoties die ontstaan door de onzekerheid over het gespreksverloop

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik vooraf aan het onbekende gespreksverloop onzeker ben over de voortgang van dit onderhoud

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik denk dat ik op het matje wordt geroepen en verantwoording moet afleggen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik me wil verdedigen vergeet dat ik zelf argumenten voor de voortgang kan aandragen, niet als tegen argument om mezelf te verdedigen, aandraag als mijn doelen waaraan ik mijn commitment toeken

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik onwetend nog van de uitkomst van het gesprek me afhankelijk heb gemaakt van de veronderstelling die ik vooraf aan dit gesprek in mezelf heb aanvaard en toegestaan

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik vooraf aan een gesprek bij een instantie veronderstel ik moet me verantwoorden

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mezelf verdedig tijdens het gesprek omdat ik denk dat afhankelijk ben van hetgeen de vertegenwoordiger van de instantie beslist over de voortgang van mijn traject door mijn zelf gecreëerde denkbeeld over het verloop van het gesprek en de controle die de vertegenwoordiger heeft over mijn welzijn veronderstel dat ik afhankelijk ben van deze persoon me wil verdedigen tegen mijn eigen mind concept hetgeen ik als veronderstelling over dit onderhoud heb gelegd

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik vooraf aan dit gesprek over het verloop van het gesprek en de controle die de vertegenwoordiger heeft over mijn welzijn veronderstel dat ik afhankelijk ben van deze persoon weerstand en frictie in mezelf ervaar me realiseer dat ik me tijdens het gesprek wil verdedigen zie en begrijp dat ik me tegen mijn eigen mind concept aan het verdedigen ben hetgeen ik als veronderstelling vooraf aan dit onderhoud in mezelf onderhoud hetgeen los staat van de daadwerkelijke boodschap van de vertegenwoordiger van de instantie me realiseer dat ik de medewerker van de instantie die ik voor het eerst ontmoet tijdens dit gesprek vooraf al veroordeelt heb en hem verantwoordelijk maak voor mijn zelf gecreëerde angst omdat ik me verdedig tegen hetgeen hij aandraagt me realiseer dat ik de man niet de kans geef om me te bezinnen op de inhoud van zijn woorden

Als en wanneer ik me verdedig tegen de boodschap van een gezagdrager waaraan ik verantwoordelijkheid moet afleggen dan stop ik en adem ik

Ik stel mezelf ten doel dat ik vooraf aan een ontmoeting met de vertegenwoordiger van een instantie mijn reacties op mijn veronderstelling van het gespreksverloop eerst dooradem

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik de medewerker negatief inschat en denk dat mijn welzijn door hem in gevaar wordt gebracht

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat mijn gevoelens van onveiligheid mijn interpretatie was van ervaringen mijn gezag waaraan ik negatieve gedachten heb verbonden en dat ik vooraf aan deze ontmoeting het onkenbare, de onkenbare ervaring beschouw vanuit mijn mind als het negatieve nog-niet-gekende

Als en wanneer ik vooraf aan de ontmoeting de onkenbare ervaring beschouw vanuit mijn mind als negatieve nog-niet-gekende herinnering dan stop ik en adem ik

Ik stel mezelf ten doel dat ik dit ‘flagpoint’ toepas op onbekende situaties waaraan ik vooraf angstgevoelens ervaar zoals mijn herinnering met angstgevoelens aan spreken in het openbaar, tijdens een kennismaking in een groep, tijdens een spreekbeurt en momenten waarin ik me realiseer ‘hee, ik hoor mijn stem die spreekt’

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s