Dag 307 Participating in fear

Angst kan tijdelijk functioneel zijn als er reële dreiging aanwezig is. Een auto die met hoge snelheid nadert moet ik ontwijken. Als bescherming van mijn fysiek en om een onveilige situatie te voorkomen. Het leidt tot voorzichtigheid of tot vluchten en is dus een vorm van zelfbescherming.

Als en wanneer ik zonder aanleiding dreigend gevaar ervaar vooraf aan een fictieve situatie die ik vanuit mijn denken en gedachten observeer terwijl daar geen feitelijke aanleiding voor is zonder aanwijsbaar bewijsmateriaal dan is mijn angst irrationeel, strijdig met de rede en onlogisch. De gegevens die ik kan zien, zoals de auto die aanstormt, ontbreken. Irrationeel verwijst ook naar een gefantaseerde werkelijkheid. Een fantasie beeld in mijn geest.Die als beeld in mijn mind existeert als klinkklare waarheid en in de werkelijkheid van het moment nog niet is ervaren.

Afbeeldingsresultaat voor autocrash

Als de auto mij raakt ondervind ik daar last van. Als ik mijn fantasie als waarheid ervaar ondervind ik ook last omdat de positieve of negatieve belasting van mijn denken mij weerhoudt om deze ervaring niet nog eens te ondervinden. De auto die mij eerder in mijn leven schrik bezorgde kan ik als zodanig als schrik binnen mijn fysiek in een huidig moment als fantasiebeeld herbeleven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik zonder reële feiten van die situatie ergens in de toekomst zelf degene ben die een beeld schets me realiseer zie en begrijp dat ik veronderstel dat ik een situatie nader waarin de reële ervaring van de situatie nog ontbreekt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn fantasie beeld niet meer naar buiten durf of geen boodschappen durf te doen in een drukke winkel spreken, zodra ik me dit besef, dat ik me realiseer, zie en begrijp mijn gedachte is het resultaat van mijn irrationeel denken

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn denken een angststoornis kan veroorzaken moet onderzoeken 

Dus zolang ik ter bescherming op angst vertrouw dan betekent dit dat mijn mind gecreëerde gedachten mijn  Self-Forfilling-Prophesy in stand houd

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ‘what I Say & think wil happen’ alweer angst genereert binnen mijn fysiek

Vaak krijgen mensen met een angststoornis medicatie voorgeschreven om de gevolgen van angst te bestrijden.

Want angst geeft vaak fysieke klachten als hoofdpijn, buikpijn, slaapproblemen en prikkelbaarheid. Hevige angst kan daarnaast leiden tot: hartkloppingen, benauwdheid, zweten, pijn op de borst, trillen, het gevoel flauw te vallen of tintelingen in de ledematen.

De emotionele gevolgen van angst worden dus tijdelijk met medicatie gedempt. Het middel werkt daardoor kalmerend als u angstig of gespannen bent.

Hierdoor verminderen ook de lichamelijke klachten, zoals hartkloppingen, buikpijn, trillen en transpireren, die vaak met angst en spanning gepaard gaan. Medicatie is dus een tijdelijke hulp bij deze verschijnselen.

Ik heb zelf drie maanden spanning medicatie gebruikt en gemerkt dat het middel rust gaf. Echter de oorzaak van mijn gespannenheid verdween dus tijdelijk. Bij zeer heftige emoties en gedurende een korte periode kan medicatie tijdelijk nuttig zijn. En na deze periode van ‘slikken’ realiseerde ik me dat ik net als alcohol afhankelijk kon worden van het medicijn.

In de bijsluiter las ik echter niets over ontwenningsverschijnselen waardoor ik meer angst, hoofdpijn, spierpijn, slapeloosheid, rusteloosheid en geïrriteerdheid zou ontwikkelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat paniek mijn leven ging beheersen Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat alleen de gedachte aan paniek kan leiden tot paniek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik situaties waarin een paniek kon/kan ontstaat te vermijden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte dat het me niet lukt om naar buiten te gaan, straatvrees kreeg en had uit angst voor paniek

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst welke ik vooraf aan een groepsgesprek, contact met bekenden in een winkel of op straat me niet realiseerde dat mijn repeterende denkkracht gecreëerde zorgen waren door mijn gedachten gecreëerd deed besluiten en aangezet om niet naar buiten te gaan

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik verslaafd was aan de interpretatie van mijn denken

Als en wanneer ik me realiseer zie en begrijp dat ik de voorstelling van een eerdere denk ervaring als herinnering van mijn mind in Hier herbeleef dan stop ik en adem ik

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn denk zorgen mij weerhielden dat ik zelf richting bepaalde dat ik mezelf door een moment van angst kon leiden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een niet reële situatie te vertalen naar een irreële veronderstelling

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet zag, realiseerde en begreep dat irrationele gedachten die mijn mind opvoert om mij te beschermen om deze nare ervaring nogmaals te wandelen mezelf verhinder heeft dat ik de reële situatie in Hier onder ogen kwam/kom en vanuit angst gedirigeerd gekozen heb om fictieve situatie’s of triggers te ontvluchten

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet eerder het besef had wat het betekent om zonder angst te zijn

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door onbekendheid voor het onbekende angst voorspel mijn angst profetie onderhoud

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door het onbekende het bekende ontbreekt, mijn mind controle verlies mij angst inboezemt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vooraf aan groepsoverleg geen controle kan uitoefenen op reacties van groepsleden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vooraf aan groepsoverleg uitvoerig in conclaaf ging met mijn irrationele doemscenario mogelijke reacties creer niet realiseer zie en begrijp dat mijn denkpatronen en innerlijke conversatie mij angstig maakt waardoor allerlei eventuele mogelijke gevolgen niet ontstaan door dat groepsproces maar door mijn beeld ervan

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in reactie op en naar aanleiding van mijn reactie op mijn interpretatie van het groepsproces dacht ‘als zij lacherig reageren wordt ik belachelijk gemaakt’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn bijdrage als belachelijk bestempel

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn gedachte aan belachelijk mijn bijdrage ontwijk door weg te blijven en het groepsproces te ontwijken, ontvluchten omdat ik denk dat mijn bijdrage onzinnig, absurd, lachwekkend, bespottelijk, gek en dwaas is

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me door mijn angst vanuit mijn veronderstelling om te voorkomen dat ik door anderen belachelijk werd gemaakt me ging gedragen vanuit de aanname ik ben onnozel, dom, onbelangrijk want als ik iets zeg en bijdraag krijg ik vervolgens of kritiek of ik wordt terecht gewezen en of gecorrigeerd want de mensen zullen me uitlachen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik aan mijn bijdrage aan het groepsproeces vooraf een denigrerend, manipulatief lachje verbind dat mij onverschillig en laconiek bejegend alsof mijn bijdrage er absoluut niet toe doet

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om de goede vrede in mezelf te bewaren onnozel en clownesk ging gedragen, om de lachers, criticasters en ongevoelige types, degenen zonder inlevingsvermogen, vriendelijk te stemmen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik anderen ging teasen vanuit de verwachting dat ik van hen vriendelijkheid en rust zou ontvangen door hen tevreden te stemmen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf belachelijk maak door situaties te vermijden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik story of my life story van het aangepaste mind onnozele clowneske kind heb opgevoerd mijn mind bleef voeden en onderhouden binnen mijn wereld en realiteit

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat deze irrationele gedachten en generalisaties ertoe hebben geleid dat ik dacht en me niet anders herinner dat ik moest voldoen aan de verwachtingen van anderen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat dit inzicht mij fysiek ongemak gaf heeft aangezet om situaties die ik vooraf als belachelijk heb ingeschat ging ontwijken en vermijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik alcohol had om nare gevoelens en emoties die aanzetten tot vluchtgedrag, om deze te neutraliseren

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me aangepast heb aan alcohol het middel dat mijn emoties voorzag van een positieve energetische lading, waarvan ik wist dat ik mijn emotionele onzekerheid kon ontdoen van negatieve lading – sneaky hé –

Alcohol is aanwezig binnen iedere sociale context. Alcohol fungeert, net als medicatie als gedoog drug waardoor grote emotionele en fysieke gevolgen ontstaan.Op de websites van apothekers wordt dit bevestigd. Apothekers zijn de medicatie verstrekkers, naar aanleiding van het psychiaters-, doktoren- en huisartsen advies.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik alcohol, medicatie, andere mensen uit mijn omgeving, apothekers, psychiaters-doktoren- tandarts en huisartsen, mensen die ik om advies vraag, verantwoordelijk maak om mijn angstproblemen op te lossen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat aan overmatig alcohol gebruik, alcohol als middel dat fungeert als vlucht mechanisme, dat aan alcohol gebruik gedachten, veronderstellingen en aannames ten grondslag liggen, die het fundament vormen voor alcohol gebruik

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik nadat ik helemaal gestopt was met de drug ‘alcohol’ me realiseerde, zag en begon te begrijpen dat drankgebruik niet het eigenlijke probleem is

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf beschermt heb tegen ongemak de makkelijke keuze heb gemaakt in momenten zodra mensen afweken van mijn mind verbeelding, mijn eerste gedachte was ‘iedereen duwt mij weg’, bezweek onder deze spanning vervolgens mezelf heb toegestaan en aanvaard dat alcohol deze weerstand kon verhelpen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedacht als mensen mij negeren dat zij bewust mijn onuitgesproken angstgevoelens negeren

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zodra mensen afwijken van mijn beeld automatisch veronderstel dat zij mij wegduwen omdat zij bewust en met opzet mijn pijn negeren

wordt vervolgd

 

 

 

 

Advertenties

3 gedachtes over “Dag 307 Participating in fear

    • Hoi Nick, de header heb ik zelf gemaakt. Ik teken en schilder. Dit werk is gemaakt op A4-formaat. Met inkt, gesso -primer, yoghurt achtige structuur waarin profiel ontstaat door bewerking met penseel tijdens het drogen. Daarover heen ga ik met kleurpotlood en verf. Een mixed-media creatie die intuïtief ontstaat. Ik zie er een paard in. Jij?

      Liked by 1 persoon

      • Erg mooi Jan. Het is een stijl waar ik van houd. Ik zat ook te denken in de richting van een paard. Ik zie eigenlijk twee paarden, en bij de linker lijkt het alsof er een ruiter op zit. Het beeld kracht uit. Nogmaals, knap werk.

        Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s