Dag 301 tirannie van het verwachte

Door mezelf te veranderen kan ik de structuur van mijn relaties en van de samenleving veranderen. Wat het beste is voor mezelf begint met de waarheid zoals mijn mind binnen mijn fysiek existeert zoals mijn geest’s waarheid als in mezelf bestaat, zal geopenbaard worden, zodra ik mezelf oprecht onder ogen kom, mijn tirannie van het verwachte beschrijf.

In mijn vorige blog beschreef ik de interacties met situaties en mensen. In relatie tot deze mensen en gebeurtenissen die ik in mijn vorige blog onder ogen kwam, ervaar ik een verandering binnen mijn fysiek omdat ik hierop zelf-vergeving heb uitgeschreven, heb ontdaan van lading. Vandaag zal ik hierop verder uitbreiden.

Zie context previous blog

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me verstopt heb achter mijn beschuldiging dat de juf verantwoordelijk was voor mijn reacties

Ik vergeef emzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van de juf had verwacht dat zij begrip had voor mijn gevoelens van onmacht

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik bij gevoelens van onmacht automatisch begrip van mijn omgeving verwacht

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik bij onmacht waar ik me minderwaardig voel van mijn omgeving begrip verwacht

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in situaties waarin ik onmacht voel omdat ik me niet gesteund voel, steun verwacht

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik bij onmacht dacht dat mijn collega’s schuldig waren/zijn voor het feit dat ik naar aanleiding van mijn manier van denken me minder heb geacht dan hen, onmacht in mezelf heb ervaren/ervaar waardoor ik mijn mening niet kon communiceren

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door mijn veronderstelling ‘ik ben minder dan hen’ tijdens groepsgesprekken onmacht heb ervaren waardoor ik mijn woorden heb ingeslikt en heb verzuimd om mijn ervaring te gebruiken, net heb ingezet, waardoor ik door mijn verzuim, mijn bijdrage heb ingeslikt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb omdat mijn ingeslikte woorden negatieve energie genereert, frustratie en irritatie manifesteert in de vorm van boosheid, teleurstelling en spijt op mijn frictie in de vorm van reacties in woorden en gedrag op mijn omgeving heb geprojecteerd

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn projecties naar aanleiding van gedrag van mijn partner in haar richting heb gespuid vanuit mijn gedachte dat zij zeurt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn ouders waarvan ik verondersteld heb dat zij nooit tijd hadden, hen verantwoordelijk heb gemaakt voor mijn gemis aan gezelligheid, affectieve en sociale betrokkenheid

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn innerlijk frictie gezeur projecteer op het weer ‘bah wat is het koud’meer kou en gezeur in mezelf manifester en daardoor meer frictie en gescheidenheid van mijn fysiek in mezelf genereer, in de vorm van mind gemanifesteerd blijf voeden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn weerstand en frictie onderhoudt met de gedachte dit is écht niet goed voor mijn systeem hoor’me realiseer zie en begrijp dat ik participeer in de slachtoffer rol, de tiran in mezelf die het verwachte blijft voeden en onderhouden binnen mijn wereld en realiteit

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van, in reactie op het geschreeuw van de bovenbuurvrouw reageer, omdat zij volgens mijn beleving ‘onnodig veel herrie produceert’, naar aanleiding van haar jengelend kind vervolgens schreeuwt, veronderstel dat zij mij afleid van mijn taak

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in reactie op geluidsoverlast veronderstel dat  de vrouw in de stiltecoupé die hardop spreekt met haar medereiziger mijn reactie op herrie veroorzaakt, verwacht dat zij haar conversatie met haar medereiziger stopt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik verwacht, net als ik van de dame in de stiltecoupé, mijn partner en mijn ouders heb verwacht, dat de kassa-juf die gezellig staat te kletsen, zich moeten aanpassen aan mijn verwachting dat zij rekening moeten houden met mijn irritatie naar aanleiding van dat ik verwacht dat ze rekening houden met mijn behoefte aan aandacht

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn onvervulde verwachting van mening ben, omdat anderen geen aandacht hebben voor mijn verwachting, dat ik hun gebrek aan aandacht en begrip voor mij ongehoord vind en klantonvriendelijk

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb omdat ik me realiseer zie en begrijp dat ik mijn mind voedt, door mijn ongeduld verwacht, omdat de bestuurder van de auto voor me in het verkeer die niet opschiet meer gas moet geven, zijn tempo verhoogd, veronderstel dat hierdoor mijn ongeduld verdwijnt

Als en wanneer de tiran van mijn ongeduld iets van anderen verwacht de kop opsteekt dan stop ik en adem ik

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf verhindert heb en niet eerder zag, begreep, me nu realiseer dat ik erin toegestemd heb dat ik buiten mezelf zondebokken zoek, verantwoordelijk maak voor mijn reacties en gedrag

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mezelf verhinder dat ik mijn verwachting en ongeduld onder ogen kom

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn illusies, verwachting en frustraties voedt met mooie gedachten en voornemens waarin ik toegestemd heb dat ik verandering van anderen verwacht

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb omdat ik mijn verwachting onderhoud me realiseer zie en begrijp dat ik me afhankelijk maak van het gedrag van anderen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toeegstaan en aanvaard heb door in mijn slachtofferrol afhankelijk van de omstandigheden te participeren, door mijn participatie erin toestem dat ik sta af te wachten, participeer in het ‘go with the flow-character’ door mijn afwachtende houding naast de zijlijn in de comfortzone sta af te wachten, me zelf realiseer, dat ik mezelf verhinder dat ik mijn reacties corrigeer

Ik ga met mezelf de verbintenis aan zodra mijn tiran van verwachting zijn kop opsteekt zie, ervaar en keuze begrijp waarop ik vervolgens zal ademen

Ik ga met mezelf de verbintenis naar aanleiding van uitgeschreven zelfvergeving, realisaties bewust zie, deze punten in mezelf opvat als informatie en mogelijkheid voor zelfcorrectie’s die ik in een vervolg blog beschrijf

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s