Dag 300 zondebokken

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van mijn beeldvorming het gedrag van de juf voor mij aanleiding was dat ik haar houding en gedrag als dominant; dwingend; vervelend; naar; ongewenst; hinderlijk; onvriendelijk en onfatsoenlijk heb ervaren

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik gedrag van anderen als dominant ervaar

Als en wanneer ik gedrag van een ander als dominant ervaar, dan stop ik en adem ik

Ik realiseer me dat mijn participatie in het zondebok Blame Karakter mezelf verhindert dat ik zonder oordeel ben me realiseer , zie en begrijp dat ik toegestemd heb dat ik me verstop achter mijn beschuldiging dat de juf verantwoordelijk was voor mijn reacties me realiseer zie en begrijp waarin ik toegestemd heb dat ik mijn frustraties op anderen projecteer, anderen buiten mezelf verantwoordelijk maak voor het feit dat ik dissocieer, me minderwaardig voel, niet gesteund, dat collega’s schuldig zijn voor het feit dat ik mijn mening niet kan communiceren tijdens groepsgesprekken, mijn partner die zeurt, mijn ouders die nooit tijd hadden, het weer, bah wat is het koud, niet goed voor mijn systeem hoor, de buren die herrie maken, de moeder die schreeuwt tegen haar kind en mij afleid, de vrouw in de stiltecoupé die hardop spreekt met haar medereiziger, de kassa-juf die gezellig staat te kletsen, ongehoord zeg en niet klantvriendelijk, de bestuurder van de auto voor me die niet opschiet, me realiseer zie en begrijp, waarin ik toegestemd heb zondebokken te zoeken buiten mezelf voor mijn illusies en frustraties die ik voedt met mooie gedachten en voornemens die ik als blijkt dat het moeilijk wordt naast me neerleg, i reactie schiet mijn vragen communiceer vanuit de veronderstelling dat de buitenwereld mij last bezorgd en verder stap naar een volgende uitdaging, boek, theorie of project waarin ik toegestemd heb het zondebok Karakter dat anderen beschuldigd in mezelf te onderhouden en te doen in mijn wereld en realiteit en dus mezelf verhinder dat ik zonder frustratie en beschuldiging anderen tegemoet kan treden.

Ik realiseer me vervolgens dat ik mijn frustratie voorheen dompelde in alcohol waardoor ik mijn frustraties kon onderhouden met het excuus ik ben verslaafd aan alcohol, ‘please help me’, me niet realiserend hoe dit toen voor mijn omgeving en ex-partners was. Die mij hun steun en vertrouwen hebben toegezegd naast me heb neergelegd.

Alsof het de normaalste zaak van de wereld is, vanzelfsprekend dat anderen klaar staan voor mij. Tja ik was verslaafd. Wat een smoes.

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik mijn pijn, emoties en woede onder ogen kom door mezelf te stoppen omdat ik me verantwoordelijk voel om mijn welzijn vorm te geven vanuit eenheid en gelijkheid geen onbewuste valsheid en onverschilligheid, bewust maak door dit schrijfproces, mezelf niet langer toesta mijn mind zondebokkigheid te communiceren.

wordt vervolgd…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s