Dag 286 ongeschreven regels

Afbeeldingsresultaat voor emoties gezichtsuitdrukkingen

Voor context blog 284

De voorwaarden waaraan de ongeschreven regel volgens mij moet voldoen zijn kenmerken dat anderen zorgzaam en vriendelijk zijn en dat zij oog en oor hebben voor elkaars behoeften. Ik voel me door deze vorm van aandacht geliefd en verbonden, blij, vervuld, beschermd, geaccepteerd, gewaardeerd, waardevol, verzorgd, begrepen, geprezen, competent, zelfstandig, veilig, stevig, sterk, goed aangepast, spontaan en optimistisch waardoor ik zonder problemen mijn leven kan leiden. Uit mijn ervaring met de realiteit blijkt dat deze theorie weerbarstig is en afwijkt.

Door de veilige therapie en behandel context, inclusief twee opnames, realiseer ik me dat ik ook resoneer met de energie van diagnoses en ziektebeelden. Binnen deze setting’s zijn diagnoses en ziektebeelden leidmotief voor bejegening en behandeling. Mijn ervaring beschrijf ik in deze en komende blogs. Ik reflecteer op wat en hoe ik mezelf heb ervaren in relatie tot beiden.

Ik realiseer me dat ik me onbewust ging vergelijken met therapeutische kenmerken en overeenkomsten. Dit vergelijk resulteerde in inzichten waaruit ik angst en schaamte heb gegenereerd waardoor ik vaker situaties ging vermijden. Want ik dacht namelijk dat mensen aan mijn uiterlijk konden zien dat ik gediagnosticeerd was en afweek van de norm waarin het beeld wordt geschetst van de zogenaamde gezonde volwassene.

Ik heb twee opnames gehad voor overmatig alcohol en nicotine gebruik want volgens een psycholoog gebruikte ik alcohol als medicijn om gevoelens van instabiliteit, angst en onzekerheid in mezelf te reguleren. Een tijdlang werd ik benaderd volgens DSM-4 ziektebeelden. Diagnoses die veranderde afhankelijk van het beeld van de psychiater, zoals schizo-typisch, ADHD, psychotisch, alcohol verslaving en autisme/pdd-nos. Een tijdlang werd ik ook behandeld volgens de n.a.o. norm, die kenmerken van ziektebeelden hanteert die niet overeenstemmen met een typische diagnose. Deze kenmerken werden gemeten met tests en onderbouwd volgens norm veronderstellingen overeenkomstig het ziektebeeld en de interpretatie van hulpverleners.

Omdat ik niet helemaal voldeed aan een bepaalde diagnose werd er om te factureren werd mij op last van de facturering een ziektebeeld toegekend  Mijn schaamte en angst nam toe met tot gevolg dat ik situaties en mensen nog méér ging ontwijken. Obsessief en gedreven las ik veel over ziektebeelden en inderdaad ik herkende me enigszins in bepaalde ziektebeelden

Ik realiseerde me wel dat ik vanuit zelfstandig ondernemerschap in de bijstand belande dat deze verandering geen positief effect had op mijn zelfbeeld. Ik werd afhankelijk van de staat waar ik eerder zelf in mijn levensonderhoud had voorzien.

Door al deze veranderingen begon een weg van herstel. Met name de rehabilitatie van mijn eergevoel bleek een hot-item. Naast inkomen verloor ik aanzien en status waardoor ik in wezen van mijn sokkel ben gedonderd. Al deze indrukken en ervaringen heeft binnen mijn gevoel van eenheid en gelijkheid ravage veroorzaakt waardoor mijn stabiliteit begon te wiebelen op haar al onzeker fundament. Op mijn interpretatie volgde de interpretatie van hulpverleners die ik vervolgens herdefinieerde vanuit mijn angst en onzekerheid, meer angst en onzekerheid in mezelf manifesteerde.

Voordat ik in contact kwam met de reguliere hulpverlening had ik mijn focus gevestigd op aandacht, waardering en knuffels. Aandacht van anderen die mij voorzagen van voeding om mijn innerlijke leegte te vullen. Waar ik aan dacht was als zij waardering tonen voel ik me meer waard en ben minder onzeker. Omdat mijn sokkel en voetstuk inmiddels verbrijzeld was bleef van deze bron van erkenning niets over.

Ik realiseer me dat mijn focus toen gericht was op mijn buitenwereld, mensen en gebeurtenissen die mijn innerlijke energie batterij opladen en mij voorzagen van mind-power. Die power ontstaat vanzelf als anderen je gaan labelen en opzadelen met allerlei theorie beelden, die mijn fundamentele jeugd interpretaties geen goed deden.

Ik realiseerde me al te meer zodra mijn omgeving afwijkt van mijn behoefte om zorg en aandacht, mijn focus meer ging richten op emoties zoals teleurstelling, angst, frustratie, zeuren en later spijt van keuzes die ik onder invloed van deze mind spanning dwangmatig en abrupt had gemaakt omdat ik deze gevoelens wilde ontvluchten/ontwijken.

In momenten dat mensen mij niet voorzien van positief geladen energie, kan ik van slag raken en me irriteren, neigen tot extreme (voor)oordelen. Waarom luister je en hoor je me niet?

Ik realiseer me het patroon: ‘in relaties met vrienden en/of partner is het vaak alles of niets – vaak eerst alles, en daarna plotseling niets’. Alles: genereer ik uit de energie die ik krijg als ik mensen verzorg en van aandacht voorzie. Niets: als zij mij, net als de hulpverlening, tegen spreken met tegenargumenten die ik ervaar als kritiek

Ik realiseer me dat ik mijn ongeschreven regels koppel aan gemis aan externe affectie en aandacht Vaak in relatie tot mensen die niet luisteren naar mijn verhaal in situaties zoals het bekende kopje thee naar school ont-breekt.

Ik realiseer me als ik mijn ervaring bespreek en midden in mijn verhaal abrupt wordt onderbroken me realiseer dat ik mijn bewuste aandacht dermate sterk focus op de externe context dat ik weinig of niets van mijn innerlijke processen waarneem. Dan hoor ik vaak twijfel in iemands stem, kan ik extra irritatie ervaren in combinatie met een lach. Dit voelt pijnlijk in mijn borst- en navelstreek.

Vaak in relatie tot mensen waar ik aandacht heb besteed en zorgzaam was, van hen onbewust verwacht dat zij zorgzaam zijn voor mij. Een dooddoener in deze fase van mijn reactie is de opmerking ‘ja ik heb ook mijn mening’ Binnen deze sfeer kan ik meer gespannen raken.

Ik stel ik mezelf ten doel dat ik bij spanning en irritatie in mezelf het gesprek wil stoppen en later hervatten me realiseer dat ik de situatie beoordeel alsof het een andere situatie was die ik eerder heb ervaren, me realiseer dat de verschillen met die eerdere ervaring mij ontgaan.

Ik realiseer me dit patroon waar ik verwacht dat men mij koestert om wie ik ben niet beoordeeld wil worden met tegenargumenten in relatie tot de letterlijke inhoud van mijn woorden steun verwacht in dit moment.

Ongeschreven regels zijn situaties waarin mensen een arm om mijn schouder heen slaan en een extra koekje op het schoteltje naast het theekopje leggen lol. Zodra de realiteit afwijkt van mijn beeld kan ik dus geagiteerd en vervolgens daarop impulsief reageren.

Ik realiseer me dat dit op omstanders en anderen een buitenproportionele indruk kan maken

Ik kan me aanvankelijk goed voelen, vervolgens zomaar diep in de put raken, om dan weer na een aanleiding ‘bij tegenspraak en onderbroken worden door iemand die voorzien is van een lach in de stem of ogen me vervolgens waardeloos kan voelen omdat ik ernaar verlang om geaccepteerd en geliefd te zijn.

Mijn interne conflict kan er voor zorgen dat ik mensen wegduw. Ik voorkom dat zij, omdat mijn innerlijke onrust wil vermijden, waardoor ik denk dat zij mij zullen wegduwen, me realiseer dat ik bij innerlijke onrust afwijk van de norm dat ik me geliefd en verzorgd wil voelen, in feite ongehoorzaam ben, me realiseer dat ik de energie die anderen in mij gewaar maken, vermijd

Ik realiseer me dat ik mijn waarneming meer nuances dien aan te brengen om het gedrag van anderen niet zwart-wit te beoordelen Ik realiseer me dat mensen die een eerste goede indruk op me maken vaak idealiseer en bij tegengas die ik in mezelf ervaar zij niet meer aan mijn verwachting voldoen Iedere toenaderingspoging zie, en begrijp ik als een manipulatieve manoeuvre waarop ik boosheid. Ik realiseer me dat ik de bijdrage van anderen die een eigen mening hebben negatief interpreteer omdat ik acceptatie en complimenten verwacht Ik realiseer me dat ik complimenten kritisch bekijk/ervaar

Omdat ik voortdurend tussen positief en negatief in-slinger ben ik gevoelig en raakbaar voor kritiek. Dit wil ik maakbaar compenseren en ga op zoek naar complimenten. Negatief opvult met positief.

Ik realiseer me tijdens mijn werk als kelner bij de marine wilde ik de tafels dusdanig goed verzorgen dat ik kritiek uitsloot bij de minste afwijking van mijn beeld irritatie ervoer. Deze gevoelens spoelde ik vervolgens weg met alcohol en sigaretten/nicotine waardoor ik in mezelf een kort moment van stabiliteit en rust kon ervaren

Zodra discussie ontstaat ervaar ik fysiek pijn in mijn lijf Het kan zijn dat ik geïrriteerd reageer waardoor ik geluiden in mijn omgeving versterkt waarneem Discussie verbind ik aan afwijkende mimiek, verandering in intonatie en laconiek, onverschillig, willekeurig, koud en afstandelijk gedrag

Ik realiseer me dat ik naar aanleiding van mijn verwachting dat ik denk ik wil positieve feedback, tegenspraak ontvang waarop ik mijn stem verhef, vijandig, geïrriteerd reageer

Ik realiseer dat ik beweeg op crisis situaties

wordt vervolgd

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s