Dag 276 moet alles op mijn manier?

Afbeeldingsresultaat voor alles moet op mijn manier

Moet alles op mijn manier? De manier waarop ik situaties wil bepalen waardoor ik de neiging heb dat ik geloof dat mijn manier dé manier is!

Ik realiseer me hoe vaker ik dacht te weten hoe het werk gedaan moest worden, dat ik mijn aannames automatisch aan mijn medewerkers liet weten de manier waarop en hoe zij volgens mijn inzicht te werk moesten gaan. Ik realiseer me door op de automatische piloot mijn manier te communiceren me realiseer dat ik eigenlijk denk dat mijn manier de beste is!?

Het gevolg van mijn gedachtengang is dat als ik het op mijn eigen manier doe het resultaat niet afwacht maar dat ik impulsief en direct ingrijp. Ik realiseer me dat ik in zekere zin mijn eigen manier van doen zo belangrijk vindt dat ik de manier waarop iemand anders werkt afkeur en wil vervangen door mijn eigen manier van werken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in zekere zin mezelf en mijn eigen manier van doen in tegenstelling tot iemand anders zo belangrijk vindt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de manier waarop iemand anders werkt afkeur en in zekere zin wil vervangen door mijn eigen manier van werken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn eigen manier van werken zo belangrijk vond dat ik iedere andere manier afkeur en in zekere zin probeer te bewijzen dat die andere manier niet goed is.

In zekere zin betekent voor mezelf dat ik de begrippen die ik aan mijn waarneming toeken/interpreteer vergelijk als de beste manier ten opzichte van hetgeen waarmee ik vergelijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind vaak dacht dat mijn manier niet goed was en vaak zonder uitleg van redenen dacht dat de manier van de ander beter was en die van mezelf minder.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik probeer te bewijzen dat ik mijn eigen manier van werken zo belangrijk vond dat ik in mijn reactie en feedback onbewust iedere andere manier afkeur.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vervolgens probeerde de ander te dwingen niet op zijn eigen manier te werken maar op mijn manier.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik feedback op mijn bijdrage heb ervaren als afwijzing van mijn manier van werken als kritiek heb ervaren van degene die mij vertelt hoe ik moet werken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind dacht dat mijn omgeving voortdurend zocht naar manieren die het meeste rendement opleverde dat ik dacht dat er voor mijn beleving en ervaring geen oor en oog was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik dacht dat mijn omgeving primair gefocust was op rendement en resultaat voorbij aan mijn beleving waardoor ik het zakelijke aspect van mijn klantvriendelijke opvoeding ervaren heb als kil en oppervlakkig gedoe/gezeur.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik oppervlakkig werd in mijn benadering van medewerkers en primair oog en oor had voor resultaat en rendement.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik het menselijke aspect en oog voor de menselijke verhouding verloochend heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik dacht het menselijke aspect te corrigeren/stabiliseren met rendement en zakelijk resultaat waardoor ik dollartekens in mijn ogen kreeg en het menselijke uit het oog verloor.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik correctie en stabilisatie manieren heb vastgelegd in procedures, werkwijzen, machines, werkprocessen waarmee ik wilde dat de werknemers zich gingen aanpassen aan deze procedures, cq aan mijn mechanische mind structuren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik medewerkers op deze/mijn manier kon dwingen om volgens de door mij bepaalde procedures te werken waardoor ik hun vindingrijkheid en toewijding aan hun creativiteit heb onderschat en mijn manier heb overschat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik er een handje van had om mijn eigen manier van werken vast te willen leggen en medewerkers te vertellen dat ze moesten werken volgens de door mij vastgelegde/bepaalde manier van werken.

Ik realiseer me dat mijn behoefte om anderen te laten werken op mijn specifieke manier ingegeven werd door de behoefte om een bepaalde kwaliteit te realiseren, werken volgens (voor context zie link) strenge HACCP eisen, veiligheidsprocedures, kosten-baten analyses en hoog rendement normen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn manier heb aanvaard uit angst om kritiek te voorkomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik gezag uitoefen uit onzekerheid, mijn werkwijze niet met overleg en dialoog wil onderbouwen, wil ontwijken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik medewerkers wilde controleren met werkprocessen en opgelegde werkinstructies om mijn onzekerheid over de uitkomst van het communicatieproces te verhullen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb omdat ik huis uit feedback als kritiek heb opgevat onzeker werd over mijn bijdrage en dacht ‘kan ik er wel op vertrouwen dat medewerkers hetzelfde product leveren, als zij niet op dezelfde manier werken zoals ik voor hen bepaal?’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik er geen vertrouwen in had dat een andere procedure hetzelfde resultaat kon leveren.

Als en wanneer ik kritiek heb op een in mijn beleving afwijkende handeling of gedrag van mensen uit mijn omgeving, mezelf stop en Adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door afwijkend gedrag van mensen of veranderingen in mijn omgeving lichte irritatie ervaar.

Als en wanneer ik getriggert door afwijkend gedrag van mensen of veranderingen in mijn omgeving lichte irritatie ervaar, mezelf stop en Adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik lichte irritatie onderdruk ervaar in mijn borst en longen waardoor ik al geruime tijd last heb van een vervelende hoest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om mensen te laten werken op mijn manier onzekerheid over mezelf een minderwaardigheidscomplex kan noemen en mezelf niet goed vinden zoals ik ben.

Ik realiseer me dat ik onbewuste en bewuste vragen heb/had “is mijn manier van werken wel de juiste manier” en “zullen anderen mijn manier van werken wel goed vinden.”

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door onzekerheid gekweld anderen wilde controleren met procedures bij afwijkend gedrag lichte irritatie in mezelf heb aanvaard en toegestaan omdat ik denk dat mijn manier van werken niet goed genoeg was waardoor ik ging twijfelen aan mijn manier van werken, met name in relatie tot situaties en mensen waar de focus strikt ligt op de inhoud en procedures waarbij het betrekkingsniveau van de communicatie onbelicht blijft.

Ik begin me steeds vaker te realiseren dat mijn ervaring met zelf-vergeving in het bijzonder best interessant is, want in het toepassen van zelf-vergeving, bijvoorbeeld de woorden “Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard om angst te ervaren”, ervaar ik in die woorden – als/omdat ze effectief en met zekerheid gesproken zijn, een onmiddellijke vrijlating ervaren.

wordt vervolgd…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s