Dag 255 accepted within myself

Ik realiseer me dat ik mezelf zag als onderwerp van kritiek, afwijzing en voortdurende correctie. Op den duur ging ik me gedragen volgens de principes en verlangens van anderen. Vooraf aan ‘op bezoek gaan bij opa en oma’ was ik bewust bezig op welke wijze ik hen zo min mogelijk tot last kon zijn.

Opa en oma waren kritisch en gefocust op fatsoen volgens hun normen en instructies zoals: recht op zitten; niet te snel/gulzig drinken; mond leeg eten; niet smakken, hen laten uitpraten en als volwassen mensen praten hen vooral niet onderbreken.

In de regel reageerden zij volgens mijn inschatting/interpretatie denigrerend, laatdunkend, minachtend. Of op mijn bijdrage werd gelachen voorzien van een cynische opmerking. In hun reacties waren zij onvoorspelbaar waardoor ik onzeker werd en me in hun bijzijn vaak onveilig heb gevoeld.

Na afloop van positieve feedback was ik opgelucht en bij negativiteit voelde ik schaamte, ontoereikendheid, minderwaardigheid. Een soort leegte waar ik dacht ik ben totaal onbelangrijk. Zij bepaalden en ik was volgzaam en bang voor wat er komen gaat.

Ik kan me herinneren dat ik mijn opa eens aan het helpen was tijdens de afwas. Ik droogde de vaat waarop hij zei ‘je kunt helemaal niet afwassen’. Moraal van mijn verhaal ik was permanent op mijn hoede en gefocust/bedachtzaam ingesteld op eisen of dat ik volgens anderen, waar ik me veilig en geborgen wilde voelen, voldeed aan hun norm. Bij het minste geringste geluidje dacht ik al oeps hoe zullen ze reageren. Mijn ouders deden mee aan dit spel door ons vooraf aan het bezoek te vermannen met instructies.

Denk eraan dat jullie je rustig gedragen. Onze kleding werd glad gestreken, handen gewassen en de haren gekamd. Voorzien van een korset instructies werd mijn spontaniteit en onbevangenheid op de proef gesteld. Bij aankomst werd mijn uiterlijk, kleding en gepoetste schoenen gekeurd. Bij opa en oma draaide veel om uiterlijke schijn.

In mijn gedrag en denken ben ik volgens mensen uit mijn omgeving bedachtzaam. Ik realiseer me dat ik voortdurend rekening houd met het feit dat ik kritiek kan krijgen en de manier waarop mensen mij beoordelen, dit houd ik nauwgezet hou ik in de gaten. Ik check of mijn bijdrage aan een gesprek niet belachelijk wordt gemaakt.

Ik realiseer me dat ik op mijn hoede ben om te voorkomen dat ik me afgewezen, uitgelachen, gecorrigeerd voel waardoor ik woorden die ik wil uitspreken afweeg en of bijstel. In mezelf probeer ik de goede, geborgen veilige vrede te bewaren.

Ik realiseer me dat ik me onbewust afstem op uit opvoeding in mezelf aanvaarde eisen, normen en waarden van mijn opvoed omgeving. Mijn betekenis en interpretatie van gedrag van opa en oma.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte dat ik mijn gedrag afhankelijk heb gemaakt van de beoordeling/toestemming van mijn familie/anderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte zolang ik denk en me gedraag zoals anderen van mij verwachten, dan ben ik oké.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de mening van anderen bepalend vind voor mijn keuzes waarin ik me voeg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de gedachten die door mijn hoofd circuleren laat bepalen welke keuzes ik maak en onvoldoende initiatief om deze te stoppen en richting te bepalen door te ademen zodat ik in hier aanwezig ben in mijn fysiek

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb om door te ademen om in hier aanwezig te zijn in mijn lichaam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat deze gedachten die mij beïnvloeden, controleren en richting bepalen aanleiding vormt van hetgeen ik ervaar in het moment van handelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik nog steeds toestem dat deze gedachten bestaan binnen mijn mind, en dat ik accepteer en mezelf toesta dat de expressie/lading van mijn gedachten mijn gedrag bepalen, waaruit blijkt dat ik niet in staat ben dat ik mezelf corrigeer/richting geef in dit moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen omdat ik toestem in het feit dat deze gedachten nog steeds aanwezig zijn binnen mijn mind, dat deze individuele/specifieke gedachten nog steeds power, invloed, en controle over mij hebben over de richting waarin ik beweeg.

Wordt vervolgd met specifieke zelfvergeving van de punten in deze blog.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s