Dag 254 less mind more physical

Afbeeldingsresultaat voor destonians more physical less mind

Voor context zie vorige/previous blog 253

“Ik realiseer me dat mijn innerlijke rust wordt verstoord door mijn verlangen naar rust, en dat mijn rust wordt verstoord door het overmatige externe geluid geproduceerd door de vrouw die hard spreekt.”

Ik realiseer me dat de rust in onszelf wordt verstoord door onze eigen reacties in/als onszelf op bijvoorbeeld geluid om ons heen – het geluid triggert dit – ‘maar is niet de werkelijke ‘stoorzender’.
Dit is steeds opnieuw interessant om te realiseren aangezien we het direct ervaren alsof ‘het geluid’ onze rust verstoort.

Dit komt naar voren in mijn realisatie waarin ik schrijf dat mijn rust verstoord wordt door mijn eigen verlangen naar rust – hierin neem ik zelf verantwoordelijkheid.

Waarin ik echter schrijf dat mijn rust verstoord wordt door ‘het overmatige externe geluid geproduceerd door de vrouw die hard spreekt’ – hierop neem ik in deze blog verantwoordelijkheid voor de ervaringen in mezelf en hoe deze verstoring plaatsvindt.

Wat kan ondersteunen is om mijn zelfvergevingen geheel uit te schrijven op de ervaring zelf – hiermee nemen we zelf verantwoordelijkheid voor de ervaring – en hierin specifiek te zijn en dit te verdiepen, ook al lijkt het nog zo ‘ridicuul’.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het punt waarin ik schrijf dat mijn rust verstoord wordt door ‘het overmatige externe geluid geproduceerd door de vrouw die hard spreekt’ omdat ik me realiseer dat mijn reactie op geluid mijn verantwoordelijkheid is.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik in reactie op geluid in mezelf gedachten heb ontwikkelt uit woorden heb overgenomen van mensen uit mijn omgeving die overmatig geluid produceerden in combinatie met woorden en agressief taalgebruik door hen tijdens een abnormale gebeurtenis geuit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en aanvaard dat ik in reactie op een abnormale gebeurtenis vergelijkbaar negatief geladen geluid in mezelf, als negatieve aanhechting/emoties, boosheid, woede, onmacht, aanpassing/slachtoffer en intense angst heb aanvaard.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn beleving in reactie op deze gebeurtenis negatief geïnterpreteerd heb. Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik in mijn gedachten deze situatie benoem als een abnormale gebeurtenis.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard dat ik mezelf toesta waar ik naar rust verlang zelf óók in reactie schiet. Ik realiseer me dat dit voor mij klinkt als dat ik zelf dagelijks kilo’s suiker eet en vervolgens anderen vertel dat suiker eten slecht is voor de gezondheid.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik negatief reageer op een abnormale gebeurtenis in tegenstelling tot mijn verwachting/verlangen naar rust. Als en wanneer mijn verlangen naar rust verstoord raakt, adem.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mezelf toesta dat ik mijn reactie rechtvaardig. Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik reageer op een vergelijkbare ervaring tijdens het schrijven van blog 253.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta dat ik vanuit mijn boosheid ziedend reageer in reactie op mijn bovenbuurman die ziedend/ schreeuwend tegen zijn vrouw tekeer gaat.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn reactie rechtvaardig omdat ik mezelf toesta dat ik in reactie ga in de wetenschap dat dit voorval zich voltrekt in het bijzijn van de kinderen van de bovenburen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat in reactie op de vrouw die haar man tegengas geeft óók reageer omdat ik schrik, in reactie op mijn gedachte ‘hou je mond’ boos reageer en haar toeroep/schreeuw ‘hou je mond trut’.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat in reactie op mijn herinnering, die overeenkomsten heeft met de ruzie van de bovenburen, in reactie op mijn innerlijke ervaring, aanleiding zie van mijn rechtvaardiging om in reactie te schieten vanuit mijn negatief geladen emotionele reactie.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mezelf toesta dat ik reactie die is ontstaan in reactie op een vergelijkbare ervaring rechtvaardig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta dat ik vanuit in mezelf opgeslagen energetische mind lading/aanhechting in woorden, gedachten en emoties wel in reactie schiet op een voor mij abnormale gebeurtenis, waardoor ik mijn behoefte/verlangen aan rust óóit abrupt verstoord, zelf verstoor. Als en wanneer mijn fysieke innerlijke rust verstoort raakt door mijn mind, dan stop ik mezelf en adem.

Ik realiseer me door te participeren in mijn reactie, in reactie op overmatige herrie, verantwoordelijk ben voor het feit dat ik bijdraag aan méér overmatige herrie, waardoor ik mezelf en mijn omgeving verhinder meer aanwezig te zijn in ‘more physical’.

Ik stel mezelf ten doel dat ik de punten die aanleiding zijn voor mijn reactie richting ‘less mind more physical’ verder zal onderzoeken.

If you care more physical just share and thanks for feedback..

Advertenties

2 gedachtes over “Dag 254 less mind more physical

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s