Dag 253 mijn verlangen naar rust

Afbeeldingsresultaat voor verlangen

Ik mis de rust waarna ik verlang. Ik ben me gewaar van mijn verlangen naar rust nadat mijn rust voor het eerst abrupt verstoord werd. Ik realiseer me door deze externe afleiding dat mijn innerlijke focus/concentratie verstoord raakt. In deze blog beschrijf ik mijn realisatie en de aanleiding van de verstoring van mijn verlangen naar rust omdat ik mezelf toestem dat ik afgeleid raak door een reiziger tijdens een treinrit. Ik realiseer me dat mijn rust verstoord raakt dit voor mij een terugkerend patroon vormt. Andere realisaties in reactie op mijn reacties op geluid patroon heb ik uitgeschreven in vorige blogs. Hierdoor kom ik mijn ergernis, irritatie, frustratie en verlangen naar rust onder ogen. De positief en negatief geladen aanhechting die plakt aan mijn reactie verbind ik aan en realiseer ik me door de verstoring van mijn verlangen naar rust.

Voor context zie blog 252.

Ik realiseer me dat mijn innerlijke rust wordt verstoord door mijn verlangen naar rust, en dat mijn rust wordt verstoord door het overmatige externe geluid geproduceerd door de vrouw die hard spreekt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in mijn verlangen naar rust dat ik mezelf toesta bij verstoring van mijn verlangen naar rust dat ik aan mezelf toestemming verleen dat ik vervolgens in reactie schiet.

Als en wanneer ik mezelf toestem dat ik in mijn verlangen naar rust mezelf toestem dat ik mijn innerlijk verlangen naar rust laat verstoren vanuit mijn aanvaarding dat ik in reactie wil schieten in reactie op extern geluid, dan stop ik mezelf en adem.

Ik realiseer me door mijn participatie in extern geluid dat mijn verlangen naar innerlijke rust verstoort raakt dat ik mezelf verhinder om een boekje te lezen, waarin ik toestem om mijn reactie op geluid te onderhouden en te doen in mijn wereld en realiteit en dus mezelf verhinder om zo effectief te zijn.

Ik stel mezelf ten doel om er zeker van te zijn dat ik niet langer afgeleid door extern geluid mijn focus bewaar om een boekje te lezen zodat ik in staat ben om me te houden aan de overeenkomst die ik met mezelf maak dat ik geconcentreerd een boekje wil lezen.

Ik stel mezelf meer focus ten doel omwille van de stof die ik lees in mezelf integreer ter voorbereiding op een les of studietaak.

Ik stel mezelf ten doel dat ik voorkom dat ik in reactie schiet waardoor ik mijn innerlijke rust bewaar. Ik realiseer me dat ik hierdoor ook allerlei fysieke reacties vermijd/voorkom.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik wel in reactie schiet. Ik realiseer me dat ik reactie zit en mee beweeg/gewaar ben van mijn reactie op extern geluid omdat het zweet op mijn rug staat, omdat ik pijn ervaar in mijn nek en schouders en omdat ik vervolgens boos wordt en geïrriteerd raak.

Als en wanneer ik vervolgens door mijn reactie op extern geluid innerlijk ergernis ervaar en me vervolgens niet langer kan concentreren, dan stop ik mezelf en adem.

Ik realiseer me dat ik al in reactie zit omdat ik mezelf toesta dat ik volledig in beslag genomen door mijn reactie mee beweeg in de overmatige geluidsproductie van de vrouw. Ik stel mezelf ten doel om er zeker van te zijn dat ik niet langer afgeleid door extern geluid omdat ik mijn focus wil bewaren, dat ik me wil houden aan de overeenkomst die ik met mezelf maak dat ik geconcentreerd een boekje wil lezen en daarmee de stof integreer als voorbereiding op een les of studietaak, mezelf dit verhinder omdat ik me realiseer dat ik in reactie zit omdat ik allerlei lichamelijke reacties ervaar dat ik mijn boekje wegleg en focus op mijn ademhaling.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf verhinder vanaf het verlies van focus om door te ademen. Als en wanneer ik vervolgens in reactie blijf, dan stop ik mezelf en adem.

Ik realiseer me dat ik vervolgens omdat ik wel in reactie zit met een boze blik in mijn ogen in de richting van de vrouw kijk omdat ik haar reactie wil stoppen. Als en wanneer ik met een boze blik de reactie van iemand wil instrueren/wil aanzetten om te stoppen met het produceren van geluid, dan stop ik mezelf en adem.

Ik realiseer me dat ik mijn verlangen naar rust en naleven van de stilteregel onduidelijk communiceer want de vrouw spreekt gewoon verder (alsof ik niet besta). Ik realiseer me dat de vrouw onbekend is met de inhoud van mijn ogenschijnlijk duidelijke non-verbale boodschap. Ik realiseer me vervolgens dat ik niet weet of dat zij überhaupt heeft opgemerkt, laat staan begrepen heeft.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte omdat een ander niet op mijn onduidelijke communicatie reageert denk alsof ik niet besta. Als en wanneer ik vervolgens irritatie, ergernis, frustratie genereer en vervolgens hoofdpijn, dan stop ik mezelf en adem.

Ik realiseer me dat ik in reactie schiet op mijn overtuiging dat het overmatig geluid van anderen mij hindert. Ik stel mezelf ten doel dat ik in mijn interne mind communicatie geen conclusie trek alvorens ik een verzoek heb gedaan aan de vrouw. Ik realiseer me dat mijn verlangen naar rust geen garantie dat het vervolgens van stel op sprong rustig is.

Ik stel mezelf ten doel dat ik in gesprek ga met de vrouw/reiziger nadat ik mijn reactie heb doorgeademd en ontdaan van lading waarop ik vervolgens de vrouw/reiziger verzoek of dat men zich bewust is van de geldende regels in de stiltecoupé. Vervolgens doe ik het verzoek of men rekening wil houden met de stilteregel.

Ik stel mezelf ten doel dat ik mezelf afstem op de geluiden in de trein en rekening houd met het feit dat anderen niet weten dat overmatig geluid mij hindert.

Ik stel mezelf ten doel dat ik eventueel oordopjes in mijn oren stop om mijn focus te bewaren.

Ik stel mezelf ten doel dat ik ga dealen met de realiteit van de actuele situatie.

zie vervolg blog 254.

Advertenties

3 gedachtes over “Dag 253 mijn verlangen naar rust

  1. “Ik realiseer me dat mijn innerlijke rust wordt verstoord door mijn verlangen naar rust, en dat mijn rust wordt verstoord door het overmatige externe geluid geproduceerd door de vrouw die hard spreekt.”

    De rust in onszelf wordt verstoord door onze eigen reacties in/als onszelf op bijvoorbeeld geluid om ons heen – het geluid triggert dit maar is niet de werkelijke ‘stoorzender’.

    Dit is steeds opnieuw interessant om te realiseren aangezien we het direct ervaren alsof ‘het geluid’ onze rust verstoort. Dit komt naar voren in je realisatie hierboven waarin je schrijft dat je rust verstoord wordt door je eigen verlangen naar rust – hierin neem je zelf verantwoordelijkheid – en waarin je schrijft dat je rust verstoord wordt door ‘het overmatige externe geluid geproduceerd door de vrouw die hard spreekt’ – hierin is nog geen verantwoordelijkheid genomen voor de ervaringen in jezelf en hoe deze verstoring plaatsvindt. Wat kan ondersteunen is om zelfvergevingen geheel uit te schrijven op de ervaring zelf – hiermee nemen we zelf verantwoordelijkheid voor de ervaring – en hierin specifiek te zijn en dit te verdiepen, ook al lijkt het nog zo ‘ridicuul’ wat je ervaart en uitschrijft. Bedankt Jan.

    Like

    • Hoi Ingrid, bedankt voor de aanvulling op bovenstaande realisatie. Ik neem jou feedback mee in mijn blog van vandaag. Ik realiseer me dat dat ik mijn triggers op geluid als in mezelf aanvaard toesta tijdens mijn reactie op ertiniteiten als in mezelf aanvaarde internal affairs. Dank Ingrid voor support en feedback.

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s