Dag 248 Mind confirming

Afbeeldingsresultaat voor Mind confirming

Ik realiseer me dat ik mensen tijdens groepsgesprekken op afstand houd. Ik realiseer me dat ik wel klets over oppervlakkige dingen en diepgang vermijd. Ik bevestig mijn angst dat ik oppervlakkig ben omdat ik niet kies voor diepgang.

Ik realiseer me dat ik bevestiging en diepgang zocht bij de mensen die er echt toe deden.

Ik realiseer me mijn gemis en daardoor de hang naar bevestiging.

Ik realiseer me dat mijn hang naar bevestiging problematisch werd omdat ik afhankelijk werd van bevestiging.

Ik realiseer me dat ik een rotgevoel kreeg/krijg als bevestiging uitblijft.

Ik realiseer me bevestiging die uitblijft ervaar als kritiek op mijn vraag naar bevestiging.

Ik realiseer me dat mijn hang naar bevestiging ontstond nadat iemand die er echt toe deed abrupt verdween.

Ik realiseer me dat ik me voor dit gedrag onbewust verantwoordelijk heb gemaakt.

Ik realiseer me dat in relatie tot dit incident informatie en zodoende diepgang mis over de aanleiding.

Ik stel mezelf ten doel dat ik de aanleiding van mijn reacties wel onderzoek en deel.

Ik realiseer me dit abrupt onverwacht vertrek had tot gevolg dat ik achterbleef met vragen. Ik realiseer me nu dat de aanleiding van vertrek, waar ik dacht dat dit wel, niet mijn schuld was.

Ik realiseer me dat ik destijds dacht dat ik schuldig was niet betekent dat ik als vanzelfsprekend mijn verantwoordelijkheid mag ontlopen.

Ik realiseer me dat ik die avond ongevraagd heb aangeboden om bij drukte in de zaak mee te helpen.

Ik realiseer me dat ik dit ongevraagd, spontaan, enthousiast, deed vanuit mijn vraag om aandacht/bevestiging dat mijn aanbod voor hulp aanvaard werd. Ik realiseer me dat ik mijn hulpaanbod anders dan verwacht heb ervaren.

Ik realiseer me dat ik mijn vraag naar aandacht/bevestiging hoofdzakelijk verbind aan negatief geladen emoties.

Ik realiseer me naar aanleiding van mijn hulpaanbod hierop abrupt vertrek, verbolgenheid, onzekerheid en verdriet ook hoop heb ervaren.

Ik realiseer me dat het contact zich nadien niet heeft verdiept en oppervlakkig bleef.

Ik realiseer me dat ik in mezelf daarna een voortdurend, onzeker, vervelend gevoel heb ervaren omdat die persoon een aantal dagen (eeuwigheid) niets van zich heeft laat horen.

Ik realiseer me dat ik verwacht dat anderen zich moeten gedragen zoals ik dat in mijn hoofd heb. In mijn hoofd zoek ik bevestiging voor het feit dat mijn gevoel zegt dat dit incident buiten mijn schuld om gebeurd. Ik realiseer me dat vooraf werd gezegd je hoeft niet te helpen. Dat ik ongevraagd mijn hulpaanbod in gang heb gezet.

Ik realiseer me dat ik rechtvaardiging zoek voor de afwijking in mijn verwachting waarop ik me gekwetst heb gevoeld waaraan ik negatief gedrag heb gekoppeld.

Ik realiseer me dat ik vervolgens met clownesk gedrag mijn behoefte aan positieve bevestiging zocht.

Ik realiseer me dat ik aan behulpzaamheid negatief geladen emoties koppel.

Ik realiseer me vooraf aan dit incident dat ik ongevraagd, spontaan, enthousiast, opgewekt betrokken en behulpzaam was.

Ik realiseer me dat ik deze instelling niet bewust verbond aan mijn verwachting naar bevestiging.

Ik realiseer me in mijn verwachting en vraag naar positieve bevestiging ook negatieve bevestiging genereer.

Ik realiseer me dat beiden zijn onderdeel zijn van dezelfde medaille.

Ik realiseer me dat ik me schaam om mijn behoeften kenbaar te maken uit angst voor afwijzing, boze blikken en kritiek naar aanleiding van mijn vraag of mensen bereid zijn of zij naar mij willen luisteren.

Ik realiseer me dat ik deze bereidheid koppel aan ongevraagd en vanzelfsprekend steunen zodat mijn veiligheid en respectvolle affectieve begeleiding gewaarborgd is.

Ik realiseer me dat ik mezelf ondersteun om me te ontdoen van positief en negatief geladen gevoelens en emoties.

Ik realiseer me als ik het mechanisme achter mijn gedrag eenmaal bewust ben, dat ik vanaf dat moment de weg vrij maak om het te kunnen vergeven. Ik realiseer me dat ik vervolgens mezelf ten doel kan stellen wat ik nodig heb. Ik realiseer me dat wat ik nodig heb niet altijd blijkt uit mijn gedrag omdat ik hierin zoekende ben.

Ik realiseer me dat ik nooit genoeg bevestiging zal krijgen om volledig bevestigd te kunnen worden. Het is net als alcohol hoe meer bevestiging je krijgt, hoe meer ik er van nodig had.

Ik realiseer me wat vermijd ik door die hang naar bevestiging?

Ik realiseer me de angst dat ik ooit in de steek wordt gelaten.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn angst ontwijk en vermijd om risico te nemen om mensen los te laten door geen relatie of diepgang in gesprekken (teamoverleg) aan te gaan.

Ik stel mezelf ten doel dat ik oprecht bereid ben om mijn angst dieper te onderzoeken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik extern bevestiging zoek.

Ik realiseer me dat ik intern reacties van mensen onbewust uitdaag.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mensen uitdaag hoelang ze mij blijven bevestigen door hun loyaliteit te tonen. Ik verwacht dat mensen loyaal zijn aan hun commitment naar mij en dat ik vrijblijvend afspraken aanga en als het me niet zint afspraken bijstel.

Ik realiseer me in plaats mensen testen/afstoten beter actief stil moet staan bij de angst die ik met die bevestiging probeer op te lossen.

Ik realiseer me dat mijn angst fungeert als bron van onderzoek.

Ik realiseer me dat ik mezelf effectief ondersteun door mijn angst te benoemen.

Ik realiseer me in mijn hang om bevestiging acteer vanuit slachtofferschap.

Ik realiseer me dat ik moet staan voor mijn autoriteit, integriteit en zelfeerlijkheid door mijn wensen die ik benoem en beschrijf daadwerkelijk te doen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik verwacht dat andere mensen zich gedragen volgens mijn verwachtingen. Ik realiseer me dat ik geen last heb van anderen maar dat ik last heb van hetgeen ik van anderen verwacht.

Als en wanneer ik meen dat ik last ervaar van anderen, Ik Stop en Adem.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik anderen verantwoordelijk maak voor mijn verwachting, mijn hang naar bevestiging hetgeen ik als gedachten in mijn hoofd heb in de realiteit afwijkt, mij last bezorgd.

Ik vind het heel normaal dat mensen attent zijn en op gezette tijden aan me vragen hoe het toch met me gaat.

Ik realiseer me dat ik dan eigenlijk controle wil. Ik wil dat mensen zich in mij verdiepen en onthouden wat ik belangrijk vind.

Ik realiseer me in de praktijk leeft iedereen zijn eigen leven en ik realiseer me dat ik minder belangrijk ben dan ik soms zou willen zijn.

Ik realiseer me in de praktijk werken mijn verwachtingen niet, hoe graag ik dat ook zou willen.

Ik realiseer dat ik er maar beter wat minder serieus en streng mee om kan gaan omdat ik me realiseer me dat ik mijn verwachtingen ben.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s