Dag 243 Mind Awakening

 

Afbeeldingsresultaat voor desteni mind awakening

In reactie op een van mijn vorige blogs realiseer ik me dat ik de aanleiding van mijn reactie op geluid ergens in mezelf heb aanvaard en toegestaan. Zoals je kunt lezen in mijn vorige blog was geluid in deze situatie de aanleiding ‘trigger’ van mijn afleiding. Vervolgens ben ik degene die reageert.

Aanleiding: Ik zit achter mijn pc en door het chips geluid verdwijnt mijn concentratie. Ik verlies mijn focus in reactie op deze externe afleider.

Vervolgens krijg ik backchat/gedachte: Ik vind het respectloos dat zij geen rekening houden met mijn allergische reactie op ‘geluid’. Jullie weten toch dat geluid ergernis veroorzaakt?

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mezelf de aanname toesta dat anderen ongevraagd weten wat ik nodig heb.

Ik realiseer me dat ik mezelf toesta en aanvaard dat ik vanuit mijn mind aanname anderen aanspreek op iets van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en aanvaard dat ik vanuit mijn mind aanname anderen aanspreek op iets van mezelf.

Ik stel mezelf ten doel dat ik een willekeurige overweging of rechtvaardiging om in reactie te gaan voortaan eerst betwijfel alvorens in reacties te gaan.

Als en wanneer ik zonder twijfel in reactie wil gaan, Ik Stop en Adem, waarop ik vervolgens mijn twijfels uitschrijf en van mind lading ontdoe. Hierop concludeer ik of ik de ander wel of niet iets verzoek.

Ik realiseer me mijn verzoek vanuit mind aan degene die het geluid maakt met de vraag ‘of het ietsjes minder mag’.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat de ander rekening zal houden met mijn mind reactie.

Ik vergeef mezelf de rechtvaardiging aanvaard en toegestaan te hebben in mijn verzoek op mijn allergie dat ik wel rekening hou met haar omdat ik haar respectvol verzoek of ze haar geluidsproductie wil minderen omdat mijn mind daar last van heeft.

Ik realiseer me vervolgens een backchat: ik vind haar smakkende mond bewegingen onbeschoft. Waarom wordt zij niet aangesproken door de ander? Waarom wordt mij verweten dat ik met twee maten meet: ‘jij maakt zelf chips geluid’. Op deze opmerking schiet ik gelijk in reactie omdat ik deze opmerking ervaar als beschuldiging.

Ik ben namelijk in de veronderstelling dat ik respectvol handel door mijn verzoek. Ik ervaar deze beschuldiging als een terechtwijzing/blame

Ik realiseer me in reactie op mijn vorige blogs geluidsoverlast dat ik aan overmatig en onverwacht geluid ‘dat is mijn eigen schuld heb toegekend’.

Ik realiseer me dat overmatig en onverwacht geluid aanleiding vormt, mijn mind reactie triggert.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat onverwacht en overmatig geluid mij afleid waarop ik mijn focus en concentratie verlies.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik vervolgens irritatie ervaar waarop ik reacties voel in mijn lijf (fysiek).

Als en wanneer ik wordt afgeleid door geluid focus en concentratie verlies in reactie op overmatig, onverwacht en ‘abrupt’ geluid, Ik Stop en Adem.

Ik realiseer me dat ik allergisch reageer op overmatig en onverwacht geluid.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben waar ik allergisch reageer op overmatig en onverwacht geluid, dit geluid verantwoordelijk maak dat ik wordt afgeleid.

Het punt waar ik naar kijk (geluid) is het besluit dat ik moet maken voor mijzelf. Een beslissing die ik nog nooit gemaakt heb en dat is het werkelijk Staan voor iets. hoe wil ik reageren op Geluid? Vanuit mijn mind of bewust doorademen in reactie op Geluid.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn reactie op geluid bron van afleiding maak.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de aanname door geluid neemt mijn concentratie en focus af.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben geluid buiten mezelf verantwoordelijk maak voor hetgeen waar ik voor sta.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik in reactie op geluid irritatie ervaar.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik vervolgens een ander aanspreek met mijn verzoek, vraag maag het geluid ietsjes minder.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik het kind dat overmatig chips geluid produceert aanspreek met mijn verzoek of het geluid minder mag waar ikzelf verantwoordelijk ben voor de bron, ontstaan van mijn reactie op geluid.

Ik realiseer me dat ik wel kan doorademen binnen een situatie zoals die keer in de stiltecoupé in de trein. Ik realiseer me dat ik in deze situatie bij het instappen in de stiltecoupé vooraf verwacht dat het er stil is.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik binnen huiselijke situaties zittend aan de eettafel reageer op smakkend eet geluid.

Ik kan mijn reactie binnen de stiltecoupé situatie wel doorademen. Vervolgens zet ik een stapje terug binnen mijn comfortzone. Op dat moment stop ik met lezen en focus op mijn adem. Later vormt het schrijfproces net als adem een moment van zelfvergeving en bewustwording meer inzicht in de gevolgen van mijn eigen reacties.

Dit genereert meer inzicht in de diepere lagen van mijn mind omdat ik me realiseer dat ik in huiselijke situaties meer lading ervaar waardoor ik nog niet kan doorademen.

Deel 2 van deze blog.

Als en wanneer ik binnen een huiselijke sfeer ageer op eet of huiselijk geluid, Ik Stop en Adem. Vervolgens zet ik een stapje terug door uit mijn comfortzone te stappen.

Ik stel mezelf ten doel dat ik iets praktisch zal doen in plaats reageren op geluid.

Want ik realiseer me de gedachte afwijzing die volgt in reactie op geluid. In reactie op huiselijk geluid heb ik mezelf verantwoordelijk gemaakt en schuldig verklaard voor het gedrag van degene die geluid produceert. De aanleiding van mijn aanname/besluit in reactie op de ander, die ging in reactie op mijn gedrag vergezeld van overmatig/onredelijk-geluid-produceren.

Mijn gedrag: mijn nachtrust werd abrupt verstoord in combinatie met geluid.

Ik realiseer me mijn reactie in reactie op geluid ‘hectiek’ wordt mijn ‘rust’ verstoord.

Mijn focus is primair (onbewust) gericht op overmatig en onverwacht geluid en het gedrag dat hiermee samenhangt waarop de persoon abrupt en zonder uitleg over het hoe en waarom van zijn handelen met de noorderzon is vertrokken.

Ik realiseer me onvoorspelbaarheid in reactie op onverwacht overmatig geluid gezien de context van het ontstaan van deze realisaties ben ik alert op geluid en de reacties die ik daaraan heb verbonden waarvoor ik me verantwoordelijk voel.

Als kind heb ik het besluit genomen dat mijn gedrag aanleiding was voor dit gedrag en haar gevolgen. Ik realiseer me dat ik me verantwoordelijk voel voor het gedrag van anderen. Dit heeft me lang weerhouden om voor mezelf te gaan staan.

Ik realiseer me dat als er in relatie tot anderen zich problemen aandienen mijn strategie is dat ik situaties ontwijk (ik ben schuld en ga weg ik ontloop mijn verantwoordelijkheid want naar mijn versie wordt niet geluisterd.

Ik realiseer me dat ik rekening met mezelf kan houden.

Ik stel mezelf ten doel dat ik rekenschap houd en handel vanuit mijn behoeften.

Deel 2 zelfvergeving volgt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s