Dag 242 Doubt Instead Mindviolence.

Door middel van mijn bewuste gedachten ‘het topje van de ijsberg’ binnen mijn geest kan ik mijn reacties op de wereld om me heen onderzoeken. Het blauwe lijntje ‘twijfel’ gebruik ik voor het gemak als metafoor en zone tussen mijn reactie en bewuste gedachte.

Deze Twijfel-zone zie ik als tool waarmee ik twijfel bewust kan hanteren als vaardigheid. Twijfelen, met behulp waarvan ik nieuwe dingen van mijn mind kan ontdekken. Aspecten die ervoor zorgen dat ik in reactie schiet. Een gewaarzijn dans binnen mijn comfortzone waarop ik in mijn Adem ga en aldoende bewust voorkom dat ik reactie/afscheiding creëer.

Deze afscheiding gaat ten koste van ‘what’s best for all’.

Als en wanneer ik in reactie wil schieten en onbewust intern reageer op de externe context gesprekspartner/situatie waarbinnen ik ben, Ik Stop en Adem. 

Ik stel mezelf ten doel dat ik van mijn twijfel een vaardigheid maak. Een geheugensteun die mij als ik in reactie schiet attent maakt waardoor ik een stapje terug doe waarna ik mijn mind onderzoek.

Ik zie Twijfel als bron van keuzes en nog niet kunnen kiezen tussen mogelijkheden. De stam twij- is etymologisch verwant aan het woord voor het getal twee. Een reactie die ontstaat in relatie tussen twee mensen. Of mijn mind reactie die afscheiding creëert tussen eenheid en gelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn twijfel om een keus te maken eerst doorademen en vervolgens onderzoek via mijn bewuste gedachten.  

Binnen Desteni ‘ observeren we de bewuste gedachte binnen de reactie. Door te twijfelen zet ik in wezen een stapje terug binnen mijn comfortzone. Vervolgens kijk ik naar de aspecten waaruit mijn twijfel bestaat. Afgescheiden zijn van eenheid en gelijkheid hetgeen zich in mij manifesteert. ‘What’s not best for all’.

Ik stel mezelf ten doel dat ik twijfel zie als een bewuste keus die fungeert als brug tussen wat niet en wel ‘best is for all’.

Ik realiseer me dat ik twijfel ervaar als een vriendelijke manier om mijn weg naar eenheid en gelijkheid terug te vinden.

Door mijn twijfels uit te schrijven ontwikkel ik óók meer achting voor de rol/aspecten van de ander. Ik realiseer me dat ik naast mezelf ook de ander Zelf-eerlijk onder ogen kom.

Twijfel is een prima instrument om meer opties te concluderen alvorens in conclusie/reactie te schieten. Reactie resoneert met mijn nog onbewuste mindviolence energetische lading. Door twijfel maak ik mijn interne mind bewust.

Ik realiseer me dat het woord conclusie/reactie in mezelf weerstand oproept.

Ik realiseer me dat ik conclusie relateer aan ‘iets wat definitief is’. Aan iets waaraan geen twijfel mogelijk is. Iets wat verplicht moet. En zodra ik hiervan afwijk, dan ervaar ik kritiek en een naar gevoel rond mijn solar-plexus. Want ik wijk af van de norm/eis die ik als zodanig als conclusie in mezelf heb aanvaard en toegestaan.

Ik realiseer me vervolgens ‘Ik begin ergens aan en ik maak dat iets nooit af’. Ik realiseer me dat de woorden ik maak dat iets nooit definitief af een conclusie is die mij beperkt en weerhoudt om ooit iets af te maken.

Ik realiseer me dat iets wat ik nooit afmaak voor mijn mind definitief vast staat. Wat vaststaat relateer ik aan een beperking. Ik denk aan opgelegde grenzen. Maar ook dat ik aangesproken kan worden op mijn verantwoordelijkheid. Als ik iets toezeg te doen vervolgens niet doe betekent dat ik onbetrouwbaar ben.

In tegenstelling tot conclusies ervaar ik bij concluderen, meer ruimte voor brainstorm, debat, oprechte eerlijkheid, creativiteit, experiment, gebaande paden verlaten, iets wat nog niet definitief is, niet absoluut, zonder oordeel. Het staat nog niet vast. Ik word me gewaar van iets in mijn mind. Bijvoorbeeld ik verwacht dat anderen iets voor me doen en rekening houden met mij. Ongeschreven regels zoals aandacht geven, begeleiding en respect. Ingrediënten voor georganiseerde ondersteuning die als zodanig door een ander herkend worden. Intuïtief aanvoelen hetgeen Zelfoprecht is wat de ander communiceert. Zodra dit afwijkt voelbaar onvoorspelbaar.

Concluderen gaat vooraf aan conclusie. Concluderen verwijst naar ruimte om te oefenen, leren, dialoog en overleg.

Twijfel fungeert binnen deze context als brug/overgangsruimte waardoor de grenzen van de mind geleidelijk aan vervagen.

Ik realiseer me dat ik vanuit mijn mind vaak richting bepaal.

Ik realiseer me ‘hoe kan ik vanuit mind richting bepalen aan dat wat het beste is voor alle leven’?

Ik concludeer als ik mind: twijfel, gedachte, gevoelens, emotie, ontdoe van haar lading ikzelf bewust richting bepaal. Zolang mijn richting regeert vanuit mind, mind afscheiding creëert.

Ik realiseer me dat ik daardoor specifiek, doelbewust en gecontroleerd ongelijkheid manifesteer.

‘Ik begin ergens aan en ik maak dat iets nooit af’ hiermee veroordeel ik mijn capaciteit om iets wel af te maken. Ik ervaar deze gewaarwording als een omheining die bestaat uit dwanggedachten in mijn mind die mijn fysiek bestuurd.

Mijn overweging/reactie onderwerpen aan twijfel na door Ademen voorkomt dat ik overbodige ballast de wereld in slinger. Ik voorkom dat ik mijn claim op de waarheid, mijn reactie op een persoon of situatie zich verspreid.

Vanuit dit startpunt bezien laat ik de energie die aan mijn oordeel plakt achterwege omdat ik eerst mijn inzicht verrijk/uitbreid met het inzicht van de ander. Daardoor ontstaat een breder perspectief en begrip hetgeen ten grondslag ligt aan ‘ons’ wederzijdse handelingen.

Ik realiseer me vaak achteraf dan dat mijn informatie vaak incompleet is omdat ik de informatie van de ander niet in overweging heb genomen. Ik ben niet bewust van de reden en aanleiding van de onderliggende motivatie van de reactie of handeling van iemand anders zolang ik zonder twijfel mijn mind reacties als de waarheid betitel.

Ik stel mezelf ten doel dat ik in overweging neem om mijn reactie door te Ademen alvorens in reactie te gaan. Want het zou zomaar kunnen hetgeen de ander beweegt aanleiding is voor mijn reactie.

Ik realiseer me dat mijn twijfel fungeert als graadmeter om bewust te worden van het feit dat ik degene ben die reageert.

Ik realiseer dat ik de ander niet langer tot object van mijn reactie maak omdat ik degene ben die in opstand komt, boos wordt, verdrietig of wrokkig, onredelijk of dwingend, blij of opgewekt.

Ik realiseer me dat de aanleiding van mijn reactie dus in mezelf zit.

Door mijn focus te verleggen en twijfelen aan mijn mind reactie stel ik mezelf ten doel alvorens te reageren eerst in gesprek ga met mezelf en later met de ander in plaats van ageren c.q de situatie manipuleren vanuit het startpunt dat ik perse mijn mind waarheid op de ander wil plakken of aan de situatie wil opdringen.

Ik realiseer me dat ik met het mechanisme twijfel mijn mind expressie dat mijn belang dient kan omzetten in een vaardigheid die mijn twijfel aanzet om een stapje terug te doen.

wordt vervolgd…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s