Dag 236 Humble

Photo By Luis Llerena

Realisaties tijdens een treinrit. Ik reageer op een vrouw die de stilteregel in de coupe niet respecteert. Ik overweeg om haar en haar reisgenoot aan te spreken op storend gedrag. Ik realiseer me dat ik wil reageren van irritatie, onbegrip en boosheid. Omdat ik me bewust ben van mijn reactie onderzoek ik wat er in mezelf gebeurd.

Wat me opvalt is dat we met meerdere mensen in de stiltecoupé onze reis maken en dat werkelijk niemand de dame aanspreekt. Ik realiseer me dat ik de aanwezigen veroordeel om het feit dat we geen rekening houden met elkaar omdat de stilte niet gerespecteerd wordt.

Ik vind dat reizigers zich moeten conformeren aan de geldende stilteregels. Ondertussen blijf ik doorademen waardoor de pijn in mijn fysiek afneemt. Op deze wijze kan ik mezelf ondersteunen. De beweegredenen van de anderen ken ik niet.

Inmiddels zijn de vrouw en haar reisgenoot uitgestapt. De rust in mij is inmiddels hersteld. In het moment van reactie realiseer ik me dat ik de vrouw veroordeel vanwege haar harde praten.

Ik realiseer me de gedachten ik vind haar gedrag ongehoorzaam en ongepast. In feite erger ik me aan haar ongehoorzaamheid waardoor ik vind dat haar gedrag respectloos is gezien de stilteregel. Zij houdt geen rekening met anderen. In mijn beleving kiezen reizigers bewust voor de stiltecoupé?

Ik realiseer me dat ik zelf zat te praten in de stiltecoupé tijdens een treinrit toen ik hierop werd aangesproken vervolgens mijn mond stil hield.

Ik realiseer me dat ik het dapper vond van de persoon die me aansprak omdat hij tijdens zijn communicatie rustig bleef. Ondanks mijn verbazing had ik bewondering voor de man. Hij respecteerde de stilteregel en sprak op rustige toon alsof er ruimte was voor dialoog en overleg. In zijn reactie was hij niet veroordelend.

Op het moment echter dat de vrouw hard spreekt realiseer ik me dat ik in reactie schiet waardoor ik allerlei lichamelijke reacties gewaar wordt. Het zweet staat op mijn rug, ik krijg pijn in mijn nek en schouders en ik wordt boos en raak geïrriteerd. Ik stop met lezen omdat ik me door mijn ergernis niet kan concentreren. Ik wordt volledig in beslag genomen door mijn reactie op de vrouw. Ik kijk met een boze blik in haar richting maar ze spreekt gewoon verder alsof ik niet besta.

Ik weet niet of ze mijn non-verbale boodschap überhaupt heeft opgemerkt. Vervolgens krijg ik hoofdpijn en de trein stopt.

Mijn Bewuste Gewaarwording en realisaties tijdens een treinrit waarin ik voor mezelf bepaal dat ik mijn reactie op ongehoorzaamheid onderzoek alvorens ik besluit wat te doen. Ik ga niet verbaal en moraliserend in reactie maar onderzoek mijn reactie.

Ik stel mezelf ten doel alvorens een conclusie te trekken in gesprek gaan en om toestemming vragen om informatie uit te wisselen. Zonder overleg kan ik niet beoordelen waarom iemand reageert en doet wat hij deed. Als ik om informatie verzoek en dat niet terug ontvang zal ik mijn communicatie onderzoeken en om feedback vragen. Uiteindelijk gaat het erom dat doen wat het beste is voor iedereen.

Wordt vervolgd

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s