Dag 234 Disobedience

Afbeeldingsresultaat voor disobedience is the root of every evil

In reactie op ongehoorzaamheid vergeef ik mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik me erger aan reizigers die ongeoorloofd herrie produceren. Ik realiseer me dat ik van mening ben dat de herrieproducent hierop aangesproken moet worden. Tenslotte zit ik in de stiltecoupé.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en aanvaard dat ik in reactie op de mevrouw in de stiltecoupé die hardop aan het praten is met haar reisgenoot, anticipeer in mijn besluit dat ik boos wordt door haar ongehoorzaamheid. En vervolgens in reactie op haar gedrag in mezelf negatief geladen energetische lading produceer.

Al vrij snel realiseer ik me dat ik in reactie schiet waarop ik stop met lezen en focus op mijn Ademhaling. De door de NS opgelegde regels worden geschonden. Ik begrijp niet dat die dame niet haar mond houdt. Ik vind haar stout. Gehoorzaamheid is een issue realiseer ik me.

Als en wanneer ik signaleer dat ik in reactie schiet, Ik mezelf Stop en Adem.

Omdat ik mezelf stop neemt de fysieke pijnreactie in mijn lichaam af. In reactie op ongehoorzaamheid ervaar ik zweet op mijn rug, pijn in mijn hals en schouders en pijn in mijn borstpunten. Op het moment dat ik me realiseer dat in reactie ben wil ik de vrouw vanuit mijn woedereactie op ongehoorzaamheid aanspreken. Ik kijk voorbij aan haar metgezel met een blik waarmee ik haar wil laten inzien dat zij dient te zwijgen. Het boekje dat ik lees heb ik inmiddels boos en gefrustreerd in mijn tas gegooid. Ik realiseer me dat omdat ik niets zeg en de dame niet aanspreek op het naleven van de regels meer pijn ervaar. In tegenstelling tot mijn mening dat men dient te gehoorzamen pas ik me aan en zeg niets.

Wat me opvalt is dat we met meerdere mensen in de stiltecoupé onze reis maken en dat er naast mij werkelijk niemand is die de dame aanspreekt. Ik realiseer me dat in dit moment meerdere punten van mezelf zichtbaar maak.

Ik realiseer de verhuftering in de maatschappij waarin we geen rekening houden met elkaar. Ik ben van mening dat reizigers zich moeten conformeren aan regels. Ondertussen blijf ik doorademen waardoor de pijn in mijn fysiek afneemt.

Inmiddels zijn de vrouw en haar reisgenoot uitgestapt. De rust in mij is weer hersteld. In het moment van reactie realiseer ik me dat ik de vrouw vanwege haar harde praten veroordeel en vervolgens van mening ben dat ik haar ongehoorzaam vind haar gedrag ongepast.

wordt vervolgd

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s